Мозокот може да задржи одреден степен на свест со часови откако лекарите ќе го прогласат пациентот за мртов, покажале податоците презентирани на научна конференција одржана во американската држава Аризона, пренесува „Тајмс“.

По проучувањето на искуствата блиски до смртта на оние што се опоравиле од срцев удар, една од учесничките на конференцијата повикала на повторна проценка на „реверзибилноста на смртта“, порачувајќи дека лекарите треба да продолжат да се обидуваат да ги реанимираат пациентите подолго време.

Таа, исто така, напоменала дека болниците треба „повторно да ги проценат своите напори во текот на реанимацијата“ и точката во која почнуваат со земање органи за донирање.

Како што е наведено, смртта се дефинира како неповратно прекинување на циркулацијата и функцијата на мозокот, но точниот момент во кој ова се случува може да биде потешко да се утврди отколку што се сметаше претходно.

Студентката на Државниот универзитет во Аризона, Ана Фаулер, рече дека транзицијата помеѓу животот и смртта можеби не е ненадејно исклучување на свеста, туку „постепен процес“ што науката може сè повеќе „не само да го одложи, туку и директно да го успорува“.

На состанокот на Американското здружение за унапредување на науката во Феникс, таа забележа дека новите докази сугерираат дека биолошките и невронските функции не завршуваат нагло.

Смртта е процес, а не момент

Наместо тоа, тие се намалуваат во текот на неколку минути до часови, што укажува дека смртта се јавува како процес, а не како моментален настан.

„Студиите за срцев удар покажуваат дека до 20 проценти од преживеаните се сеќаваат на свесни искуства за време на периоди на отсуство на кортикална активност, а некои пријавуваат проверливи перцепции“, рече Фаулер.

Таа анализираше десетици студии и академски публикации, вклучувајќи ги и оние за „невроелектрична активност на прагот на смртта“.

Студија од 2019 година откри дека „мозокот е способен да емитува електрични сигнали многу минути по смртта, или дури и часови ако се зачувани“, според „Тајмс“.

Директорот за истражување на интензивна нега и реанимација на Универзитетот во Њујорк, Сем Парнија, рече дека е веројатно дека за многу луѓе кои умираат во болница, последното нешто што го слушаат е лекар кој ги кажува зборовите „време на смртта“ бидејќи остануваат свесни подолго од очекуваното.

Студија од 2023 година во списанието „Ресусцитација“ откри дека свеста, будноста и когнитивните процеси можат да се појават за време на срцев удар до еден час додека се изведува КПР.

Фаулер рече дека смртта треба да се гледа како нешто што има различни фази.

„Имате рак во трета фаза, рак во втора фаза. Па, постојат фази на смрт“, изјави таа.

Кога е време да се земе орган?

Според Фаулер, потребни се понатамошни истражувања за да се процени најдоброто време за започнување со земање органи од донори по нивната смрт.

Претставувајќи ја својата работа пред панел експерти на конференцијата, таа забележа дека разбирањето на биолошкиот тајминг на смртта може да помогне да се осигура дека овие одлуки се донесуваат со научна точност и етичка јасност.

„Истражувањата покажаа дека мозокот не се исклучува веднаш кога срцето ќе престане да чука. Кратки налети на организирана мозочна активност, честопати наречени свест, може да се појават по срцев удар, а некои пациенти кои се оживеани пријавуваат свесни искуства во текот на овој период. Тие се сметаат за луѓе кои имале искуства близу до смртта или сеќавања на искуства близу до смртта“, заклучила Фаулер.