Кога биткоинот беше лансиран пред 17 години, се зборуваше за нов вид пари кои беа супериорни во областа на плаќањата. Брзи, евтини и без посредници – звучи одлично. Иако биткоинот, и целата криптоиндустрија како таква, пораснаа значително повеќе отколку што многумина се осмелија да сонуваат, револуција во областа на плаќањата отсуствуваше. Засега. Со неколку исклучоци, готовината и картичките сè уште доминираат. Каде точно се заглави работата? – прашува Каматица?

Првиот проблем е ефектот на мрежата. За луѓето да плаќаат повеќе со криптовалути, доволно трговци треба да го прифатат методот на плаќање. А за трговците да прифаќаат криптоплаќања во поголем обем, потребен е голем број потенцијални клиенти кои плаќаат на овој начин. И тоа е маѓепсан круг што е тешко да се пробие. Не е доволно што иновацијата е подобра, туку треба да биде значително подобра за да ги натера луѓето да ги променат своите навики. Објективно, за локалните плаќања, ова сигурно не е случај. Придобивките од криптовалутите генерално се потценети, а се воведуваат компликации и за трговците и за клиентите, особено за оние што се помалку технолошки упатени.

Дополнително, регулаторната рамка ги штити традиционалните методи на плаќање. Директните плаќања со криптовалути генерално не се дозволени. Плаќањето преку посредник ги зголемува комплексноста и трошоците, а фактот дека секое плаќање со криптовалута се третира како даночен настан го прави овој тип на трансакција прилично бесмислен.

Сегмент каде што криптовалутите успеаја да направат одреден напредок се меѓународните плаќања. Во традиционалниот систем, тие се значително поскапи, побавни и покомплицирани од локалните. Кај криптовалутите, географскиот фактор е ирелевантен, како и износот. Префрлањето на 5 долари до лицето што седи до нас трае неколку секунди и чини неколку центи. Чини и е потребно исто толку за да се префрлат милион долари на другата страна од светот. Просторот за заштеда и оптимизација е огромен, а покрај тоа, криптовалутите не познаваат граници и не се грижат за разните забрани и ограничувања наметнати од геополитичката ситуација.

Влегуваме во ера каде што вештачката интелигенција ќе врши сè повеќе плаќања. Вештачката интелигенција нема проблем со технолошките бариери, нема товар од старите навики, бидејќи криптоплаќањата со вештачка интелигенција се уште многу „природни“. Криптовалутите се програмабилни, трансакциите се едноставно автоматизирани и брзо потврдени, без човечкиот фактор. Криптовалутите можеби не се идеални за плаќања од човек до човек, но се совршени за плаќања од машина до машина. Со промената на субјектот што ги врши плаќањата, ќе се промени и начинот на кој се вршат тие плаќања. Криптореволуцијата во плаќањата можеби ќе задоцни, но нема да изостане.