Nvidia штотуку влезе во сосема нова технолошка ера. Стартапот Starcloud, поддржан од Nvidia, стана првата компанија во историјата што тренира и управува со голем модел на вештачка интелигенција директно од вселената. Нивниот сателит Starcloud-1, лансиран минатиот месец, носи чип Nvidia H100 и е најмоќниот графички процесор некогаш испратен во орбитата. Сателитот сега работи и одговара на барањата за моделот Gemma од Google во реално време. Дури и испрати порака до корисниците: „Поздрав, Земјани!“, најавувајќи нова фаза на орбитална вештачка интелигенција.

Според компанијата, H100 во орбитата е 100 пати помоќен од кој било графички процесорски систем што досега работел во вселената, а Starcloud сака да докаже дека вселената може да стане нова локација за центри за податоци кои повеќе не можат да се потпираат на ограничените енергетски ресурси на Земјата. Растот на побарувачката за генеративна интелигенција предизвика огромна енергетска криза во класичните центри за податоци. Тие користат милијарди литри вода годишно, преоптоваруваат мрежи и испуштаат големи количини јаглерод диоксид. Starcloud верува дека решението лежи над атмосферата.

Директорот Филип Џонстон тврди дека орбиталните центри за податоци ќе имаат до 10 пати пониски трошоци за енергија во споредба со копнените. Сончевите панели во вселената би напојувале суперкомпјутери без прекини, без ноќи, временски услови или загуби на енергија. Плановите на Starcloud одат далеку. Компанијата развива орбитален центар за податоци со моќност од 5 гигавати, со димензии од околу 4 километри во ширина и должина. Тоа е повеќе енергија отколку што произведува најголемата електрана во САД. Конфигурациите на Nvidia H100 и последователните Blackwell ќе бидат инсталирани во следните сателити, а SpaceX ќе биде главен партнер за лансирање- пишува Бизнис Телеграф.

Орбиталните центри би можеле да се справат со сè, од комерцијални модели на вештачка интелигенција до воени операции. Starcloud веќе го користи својот сателит за анализа на слики од соѕвездието Capella Space, откривање на пожари што се појавуваат или пронаоѓање бродови на море. Моделот може да одговори на прашања за сопствената орбита, локација и состојба на сателитот, благодарение на телеметријата директно поврзана со системот за вештачка интелигенција. Џонстон вели дека целта е јасна: технологија што го намалува товарот на Земјата и носи моќни можности за вештачка интелигенција во орбитата. Сепак, постојат пречки. Морган Стенли предупредува дека ризиците се високи: зрачење, вселенски отпад, комплицирано одржување и потенцијални проблеми со регулирањето на податоците.

Сепак, најголемите технолошки играчи влегуваат во трката. Google работи на проектот Suncatcher за сателитски соларни TPU центри, Lonestar планира центар за лунарни податоци, а Aetherflux сака своја орбитална платформа до 2027 година. Сем Алтман од OpenAI, исто така, истражува соработка со производители на ракети.