Граѓаните не треба да стравуваат за шеќерот, затоа што има увоз на големи количини, а магацините се полни и со масло за јадење, но за овој продукт е проблем маржата која е нула за трговијата на мало, поради што голем дел од продавниците не сакаат да го продаваат, изјави за „Слободен печат“, Румен Смилевски, сопственик на велешката компанија „Малина“.

По правењето домашни залихи со масло за јадење, што доведе до тоа Министерството за економија да ги повика продавниците да не продаваат големи количини, во продажната мрежа е забележано зголемено купување на шеќер, ни и зголемување на неговата цена за 20-тина проценти.

– Јас како трговец може да кажам дека имам од сите видови на масло за јадење, ги имам и домашните „Кристал“ и „Брилијант“, а имам и увезени српски масла за јадење. Шеќер увезуваме од  Босна, а тој е од „Аграна“ . Станува збор за квалитетен шеќер и го имаме во доволна количина. Мислам дека фамата околу шеќерот се создаде поради тоа што Алжир донесе одлука за забрана за извоз на шеќер. Ние увезувавме и од Алжир, но се преориентиравме. Инаку шеќер се увезува и од Мароко, Србија, Австрија… – вели Смилевски.

Тој вели дека шеќерот има берзанска цена и сега, во нашите продавници  е околу 50 денари.

– Иако шеќерот е бeрзански производ и во Македонија нема негово производство, што значи дека целосно сме зависни од увозот, не очекувам нагорна корекција на цената и мислам дека таа ќе се стабилизира на сегашното ниво – вели Смилевски.

Според него, главна причина што во многу продавници не може да се најде маслото за јадење е тоа што тоа мора да се продава по набавна цена. Како што е познато, согласно одлуката на Владата, од 10 март белиот и полубелиот леб, зејтинот и брашното тип 400 се продаваат без профитна маржа во маркетите, додека трговците на мало имаат ограничена маржа од 3 проценти за бел шеќер, трајно кравјо млеко со масленост од 2,8, 3,2 и 3,5 проценти, свежо месо, сувомеснати производи, сирење,  македонски бел ориз, јајца,  шпагети, и макарони од мека и дурум пченица. Одлуката за продажба по набавна цена или со ограничена маржа ќе важи до 31 мај годинава.

-На некој начин и може да ги разберам малите продавници кои одбиваат да ги набават основните прехранбени производи без маржа. Тие живеат токму од нивна продажба . На пример, една маалска продавница во Велес стави клуч на врата, со тоа што најави дека ќе продолжи да работи откако ќе престане да важи одлуката за продажба на леб, масло и брашно по набавна цена – вели Смилевски.

Тој вели дека  откако Србија ја крена рампата за извоз во Македонија има увезено пченкарно брашно, а за пченичното сега се договора, но цената се уште не му е соопштена.

Масло за јадење се уште нема и во некои поголеми синџири. Деновиве граѓаните реагираа дека се зголеми цената на „Брилијант“ и дека тоа сега се продава по 135 денари.  Од „Витаминка“, компанија која е и сопственик на „Брилијант“ изјавија дека изминативе недели ситуацијата се сменила во однос на набавката на суровината.

– Новото сурово масло кое е набавено од Бугарија, Романија и Украина, чини околу 2.200 евра за еден тон, а пред три до два месеца цената се движеше од 1.200 до 1.500 евра за тон. Малопродажната цена на маслото, што е берзански производ, зависи од движењата на цените на светските берзи. Поради увозот од Србија, кризата со маслото за јадење се смирува и нема потреба граѓаните да прават залихи – изјавија од Витаминка.

Уште пред еден месец, претседателот на Стопанската комора на Србија, Марко Чадеж, изјави дека Србија има доволно брашно, масло и шеќер и дека е време бизнисмените повторно да го отворат прашањето за извозот со Владата, бидејќи нема причини за ограничување да остане.