Ново научно истражување покажува дека пцуењето може позитивно да влијае врз физичките перформанси, внесувајќи го мозокот во т.н. „состојба на проток“, во која луѓето се почувствуваат пофокусирани и помалку ограничени.

„Во многу ситуации, луѓето – свесно или несвесно – не го користат целиот свој потенцијал. Пцуењето е лесно достапен начин да се зголеми фокусот, самодовербата и да се намалат одвлекувањата, што им овозможува на луѓето малку повеќе да се напрегнат“, изјави д-р Ричард Стивенс, психолог од Универзитетот Кил и раководител на истражувањето.

Претходни студии веќе покажаа дека пцуењето може да ја зголеми силата и толеранцијата на болка, особено во тестови каде учесниците повторувале пцовки додека изведувале екстремни напори – како возење велосипед со максимален интензитет или држење рака во ледена вода. Иако првично се сметало дека пцуењето ја активира реакцијата „бори се или бегај“, истражувачите не пронашле физиолошки докази за тоа, како забрзано чукање на срцето.

Наместо тоа, резултатите укажуваат дека пцуењето предизвикува деинхибиција – ослободување од социјалните кочници.

„Со пцуењето си дозволуваме да ги надминеме општествените ограничувања и да вложиме поголем напор“, објасни Стивенс.

За да ја тестираат оваа теорија, научниците спровеле два експерименти со вкупно 192 учесници. Од нив било побарано на секои две секунди да повторуваат или пцовка по свој избор или неутрален збор, додека изведувале склекови на столица. По завршувањето, учесниците одговарале на прашања за нивната ментална состојба за време на вежбата.

Резултатите покажале дека пцуењето ја зголемува самодовербата, го подобрува психолошкиот „тек“ и го одвлекува вниманието од чувството на напор – клучни елементи на деинхибицијата. Потврдувајќи ги претходните сознанија, истражувачите откриле дека пцуењето го продолжува времето на издржливост при вежбата за околу 11 проценти.

„Овие резултати помагаат да се објасни зошто пцуењето е толку често. Тоа е буквално калориски неутрално, без дроги, евтино и секогаш достапно средство за подобрување на перформансите“, истакна Стивенс.

Тимот дополнително истражува дали зголемената самодоверба поврзана со пцуењето може да биде корисна и во други ситуации, како јавен настап или романтичен пристап.

„Постојат многу моменти кога двоумењето може да ни наштети. Можете да влезете во тивка просторија, да пцуете една минута, а потоа да излезете и да одржите говор. Се обложувам дека луѓето веќе го прават тоа“, додаде тој.

Сепак, Стивенс предупредува дека оваа стратегија не е без ризик:

„Мора да знаете која е вашата публика и кој е во близина. Несоодветното пцуење може да ве доведе во непријатна ситуација“.