Различни стандарди во Африка и Европа, произволна категоризација и нереални очекувања – експертите објаснуваат зошто луксузот не може да чини неколку стотици евра.
Речиси ниедно лето не поминува без поплаки од туристите за хигиената и опремата на апартманите, квалитетот на храната, но и однесувањето на хотелскиот персонал на одредени туристички дестинации. Социјалните мрежи се полни со објави од разочарани патници кои споделуваат фотографии и искуства од своите одмори, а ваквите ситуации често се резултат на недоволни информации за дестинациите и стандардите што важат таму.

Она што секој турист треба да го знае пред да патува, особено ако оди на одмор со деца, е дека хотел со пет ѕвезди во Африка не нуди исто ниво на луксуз како хотел со пет ѕвезди во Европа. Токму оваа разлика во категоризацијата на хотелите во одредени земји е главната пречка и извор на разочарување за многу патници. Како што објаснува Александар Сеничиќ, директор на Националната асоцијација на туристички агенции на Србија (JUTA), во африканските земји како Тунис и Египет, како и во Грција, стандардизацијата и категоризацијата на хотелите се поврзани со локалното законодавство, а не со единствените европски стандарди.

– Таа категоризација може да биде различна во споредба со она што го перципираме како хотели со две, три, четири или пет ѕвездички. Слично е и во Турција, со фактот дека во последните години се приближија до европската стандардизација, па хотел со три ѕвездички може да биде многу добар, но сепак послаб во споредба со хотел од истата категорија во Западна Европа. Во Шпанија, Италија, па дури и во Грција, хотелите со четири и пет ѕвездички генерално се во согласност со европските стандарди, додека оние со три ѕвездички и помалку се почесто во согласност со локалните критериуми. Тие можат да бидат солидни, но и под очекувањата. Сè што е под три ѕвезди е претежно прашање на локална категоризација, а луѓето се водат според количината на пари што се подготвени да ги потрошат при изборот – објаснува Сеничиќ.

Иако најголемиот број српски граѓани одмараат во Грција, малкумина од нив знаат дека во таа земја, како што истакнува Сеничиќ, не постои единствена и универзална класификација на становите. Ова го отежнува уште пореалното проценување на квалитетот на сместувањето пред да пристигне на дестинацијата.

Цената на хотелска резервација треба да биде еден од главните ориентири за патниците при проценката што ги чека на дестинацијата. Според искуствата на многу туристи, можно е да се најде многу добар сместување со четири ѕвездички во Тунис, додека во Египет, ако хотелот нема пет ѕвездички, не треба да се смета на повисоко ниво на луксуз. Турција, од друга страна, е специфична бидејќи дури и хотелите со три ѕвездички често можат да ги задоволат очекувањата на гостите.

Еден од најголемите проблеми, според експертите, е тоа што патниците често имаат нереални очекувања. Кога добиваат помалку отколку што замислувале, има разочарување и поплаки, иако кога ќе се земе предвид цената на аранжманот, излегува дека го добиле точно она за што платиле.

– Кога Сејшелите се промовираат како дестинација, рекламите ги прикажуваат најубавите плажи и најексклузивните хотели. Луѓето се сеќаваат на тоа и создаваат слика дека токму тоа ќе го добијат. Сепак, таков луксуз чини неколку илјади евра дневно. На Малдивите има сместувачки капацитети кои чинат 20.000 или 30.000 евра дневно по лице. Оние куќи над морето што најчесто се прикажуваат во рекламите чинат неколку илјади евра дневно, што просечниот турист не може да си го дозволи, но често очекува такво ниво на услуга – објаснува Сеничиќ.

Затоа, заклучуваат експертите, клучно е туристите да добијат детални информации пред патувањето, реално да го проценат својот буџет и да ги усогласат своите очекувања со цената што се подготвени да ја платат. Токму во оваа разлика помеѓу она што се очекува и она што се плаќа најчесто се јавува незадоволство кое подоцна се прелева во општеството- пишува Каматица.