Жизел Пелико, жртва на организирано силување што го договарал нејзиниот сопруг во нивниот дом во Јужна Франција, денес ги објави своите мемоари во кои го опишува ужасот што го доживеала и причините зошто одлучила да не го одржи судењето зад затворени врати, пренесува Ројтерс.

Книгата, насловена како „Химна на животот“, е објавена денес и ги опишува масовните силувања што ги претрпе Пелико, случај што го шокираше светот и ја претвори оваа 73-годишна жена во симбол на борбата против сексуалното насилство, дури и ја поттикна француската влада да ги измени своите закони за силување.

Освен сопругот на Пелико, уште 50 мажи беа осудени за силување на Жизел додека таа била дрогирана.

Објаснувајќи ја својата одлука да не претпочита судење зад затворени врати, што би ѝ овозможило да ја задржи анонимноста, Пелико нагласува во своите мемоари: „Никој не би знаел што ми направија (…) Никој не би им ги видел лицата, не би ги погледнал од глава до пети и не би се прашувал како да ги разликува силувачите од нивните соседи и колеги.“

„До пеколот и назад“

Опишувајќи го моментот кога дознала дека нејзиниот сопруг ја дрогирал и ја силувал со години, Пелико пишува дека полицијата првично ја прашала дали таа и нејзиниот тогашен сопруг разменувале партнери. Кога таа рекла не, ѝ покажале фотографии од неа, во несвест во кревет, со непознати мажи.

„Полицаецот ми кажува бројка. Ми кажува дека 53 мажи дошле во мојата куќа за да ме силуваат“, објаснува таа во својата книга.

Потоа таа опишува како се вратила дома и ги закачила испраните алишта на својот сопруг. „Бев како куче што го чека својот господар во градината“, пишува таа.

Таа, исто така, опишува колку ѝ било тешко да им објасни на пријателите, а особено на децата, што се случило, истакнувајќи дека знаела дека нејзината ќерка Каролина „ќе помине низ пекол“.

„Верата во луѓето (…) е мојата одмазда“, вели таа.

Таа ќе го посети својот сопруг во затвор.

За време на судењето, Жизел никогаш директно не му се обратила на својот сопруг Доминик Пелико, но во своите мемоари наведува дека има намера да го посети во затвор за да ѝ даде објаснувања.

-Дали некогаш помисли: „Морам да престанам“? Дали ја злоупотреби нашата ќерка? (…) Дали имаш идеја во каков пекол живееме? (…) Дали уби? (…) Ќе му ги поставам овие прашања. Ми требаат одговори, барем тоа ми должи“, нагласува таа.

Пелико објаснува дека црпела сила од илјадниците писма што ги добила од жени ширум светот и од жените што чекале пред судницата.

„Кратко по почетокот на судењето, почнав да добивам писма на крајот од секој ден (…) Претпочитав да ги читам нивните писма наместо весниците. Тие ми дадоа можност да ги слушнам гласовите на жените“, објаснува таа.

„Како можев да им кажам на жените (…) дека нивното присуство надвор од судницата за мене го избриша она што се случуваше внатре?“, нагласува таа.

Нова, неочекувана љубов

Во своите мемоари, Пелико опишува како повторно ја пронашла љубовта со маж што го запознала преку заеднички пријатели.

Ноќта кога го запознала, пишува таа, била „пијана од радост“. „Морав повторно да сакам. Не се плашев (…) Сè уште имам вера во луѓето. Некогаш тоа беше мојата најголема слабост, сега е моја сила, моја одмазда“.

Жизел Пелико објави мемоари за судењето за силување што ја потресе Франција