Иако љубовта најчесто се смета за темел на секоја врска, реалноста покажува дека многу односи опстојуваат од сосема други причини. Границата меѓу љубовта и навиката понекогаш е тенка, но постојат знаци што јасно ја разграничуваат. Во многу врски, со текот на времето, партнерите почнуваат да се прашуваат дали она што ги држи заедно е вистинска љубов или навика, страв од осаменост или практичност.

Иако не постои универзална формула за односи, психолозите издвојуваат неколку јасни показатели кои можат да укажат дека врската не се темели на вистинска емоционална поврзаност.

Недостаток на емоционална блискост

Еден од првите знаци е чувството на дистанца. Ако партнерите ретко споделуваат мисли, чувства или важни животни моменти, врската може да функционира повеќе како формално партнерство отколку како однос заснован на љубов. Разговорите стануваат површни, а подлабоките теми се избегнуваат.

Останување од страв, а не од желба

Ако главната причина за останување во врската е стравот од осаменост, промени или осуда од околината – тоа е сериозен сигнал за преиспитување. Љубовта подразбира слободен избор, а не чувство на заробеност.

Недостаток на меѓусебна поддршка

Во здрава врска партнерите се потпора еден на друг. Кога недостасува интерес за целите, проблемите или успесите на партнерот, односот губи една од своите најважни функции – заемната поддршка.

Конфликти без решение или целосна рамнодушност

Честите расправии што не водат кон решение може да укажуваат на подлабоки несогласувања, но и целосното отсуство на конфликти може да биде проблем. Рамнодушноста, кога партнерите повеќе не чувствуваат потреба да разговараат или да го подобрат односот, често значи дека емоциите избледуваат.

Недостаток на физичка и емоционална привлечност

Иако интензитетот на страста природно се менува со времето, целосното отсуство на желба за блискост или нежност може да укаже дека врската повеќе не е водена од љубов.

Чувство на исцрпеност наместо исполнетост

Врска заснована на љубов, и покрај предизвиците, на долг рок носи чувство на мир и сигурност. Ако односот постојано исцрпува, создава стрес или ја нарушува самодовербата, тоа е знак дека е потребно сериозно преиспитување.

Психолозите нагласуваат дека препознавањето на овие знаци не мора да значи крај на врската, туку претставува повик за отворен разговор и искрено согледување на состојбата. Во некои случаи, работата на односот може повторно да ја изгради блискоста, додека во други може да им помогне на партнерите да донесат одлуки што се поздрави на долг рок за двајцата.