Оптимизмот на Министерството за финансии за растот и инфлацијата е неутрализиран од проценките на европските и меѓународните набљудувачи. Грција влегува во 2026 година со четири различни термометри за својата економија.

Сите гледаат раст, сите гледаат деескалација на инфлацијата, но никој не го гледа точно истото. Министерството за финансии го држи знамето на оптимизмот: раст од 2,4% во 2026 година, поддржан од инвестиции, проекти на Фондот за закрепнување и туризам кој не покажува знаци на замор. Пораката е јасна – грчката економија работи побрзо од Еврозоната и може да издржи. Меѓународниот монетарен фонд ги намалува очекувањата на 2%, потсетувајќи дека „моментумот“ на постпандемиското закрепнување истекува и дека структурните слабости – бирократија, ниска продуктивност, стареење – продолжуваат да ја оптоваруваат економијата. ОЕЦД е позициониран блиску, на 2,1%, одржувајќи го „неутралниот“ став на меѓународен технократ, додека Европската комисија гледа 2,2%, нагласувајќи дека Грција останува меѓу најбрзорастечките земји во Еврозоната – но главно благодарение на јавните инвестиции.

Заклучокот? Броевите може да се блиски, но приказните што ги раскажуваат се различни. Министерството за финансии гледа самостоен раст. ММФ гледа замор. ОЕСР гледа рамнотежа. Комисијата гледа држава која сè уште многу го поддржува растот. Ако разликите во растот се благи, кај инфлацијата се малку поголеми. ММФ очекува 2,5%, што укажува дека цените тешко ќе се вратат на целта на ЕЦБ. Министерството за финансии одговара со 2,2%, проектирајќи слика за деескалација и стабилизација. Наративот овде е дека Грција повторно станува нормална економија – нема рецесија, нема инфлација што ги јаде приходите, анализира То Вима.