Инженери од Универзитетот Нортвестерн развија мал, безжичен полиграфски систем што може да се носи на телото. За разлика од полиграфите за криминал кои се ги гледале на телевизија, оваа нослива верзија не е оптимизирана за откривање лаги.

Наместо тоа, инженерите и лекарите го дизајнираа за да детектира стрес скриен длабоко во телото, без потреба од просторија за испрашување, соопшти Универзитетот Нортвестерн, пишуваат странските медиуми.

Полиграфот, уред сличен на подебела фластер, нежно се лепи на градите, каде што истовремено ја мери срцевата активност, обрасците на дишење, реакцијата на потење, протокот на крв и температурата. Заедно, овие сигнали даваат увид во реално време во состојбата на стрес на целиот организам.

Со континуирано следење на повеќе физиолошки сигнали одеднаш, уредот би можел да им помогне на лекарите да детектираат стрес и потенцијална непријатност кај пациенти, вклучувајќи доенчиња или постари лица, кои можеби не се во можност да комуницираат.

Исто така, може да се користи за дијагностицирање на нарушувања на спиењето без гломазна лабораториска опрема, следење на менталното здравје со текот на времето, па дури и идентификување на рани предупредувачки знаци на медицински компликации.

Студија за овој мал, но значаен изум е објавена во списанието „Саенс адвансес“.

– Понекогаш телото покажува знаци на стрес пред лицето да стане свесно за тоа. Дури и ако луѓето не сфаќаат под колкав притисок се, стресот тивко влијае на нивното здравје. Долгорочниот стрес може да има штетни последици, особено за бремени жени, деца и критично болни пациенти. Способноста за следење на стресот врз основа на квантитативни мерења би можела да им овозможи на луѓето да преземат чекори за да го ублажат, што директно ќе им користи на нивното здравје.

Важно е да се напомене дека се стремевме да дизајнираме уред кој, концептуално како полиграфски систем, работи врз основа на биофизичките реакции на телото, без потреба од пристап до хемиски биомаркери во телесните течности – рекол Џон А. Роџерс од Универзитетот Нортвестерн, кој го водеше развојот на уредот.

Роџерс, светски познат пионер во биоелектрониката, е професор по наука за материјали, инженерство, биомедицински инженеринг и невролошка хирургија на Универзитетот Нортвестерн.

Проектот започна на барање на педијатар од Детската болница „Ен и Роберт Х. Лури“ во Чикаго. Со текот на годините, тимот на Роџерс разви низа безжични, носливи електронски уреди за доенчиња и деца, за следење на виталните знаци, контрола на болести, третман на вродени состојби и дијагностика.

Сега педијатрите го замолија Роџерс да создаде мек, неинвазивен уред за откривање и континуирано следење на нивоата на стрес кај бебињата за време на престојот во болница, без мерење на биохемиски маркери на стрес во плунката и крвта.

Во моментов, откривањето на стрес кај бебињата често зависи од тоа што лицата што се грижат за нив можат да видат и слушнат – плач, изрази на лицето и движења – покрај основните витални знаци. Но, овие сигнали можат да бидат суптилни, неконзистентни или дури и целосно отсутни.

– Стресот често се проценува со помош на прашалници и медицински проценки. Влезните податоци вклучуваат работи како што се тоналноста и јачината на плачот. Бебињата очигледно не можат да го опишат сопственото ниво на болка. Затоа, за разлика од возрасните, идентификувањето на стресот кај бебињата е неверојатно предизвикувачко. Сакавме да ја отстраниме субјективноста од овие проценки – рекол Роџерс.

Овој нов уред ги следи сигналите за стрес на телото 24 часа на ден, помагајќи да се квантифицира колку долго некој е под стрес секој ден и колку е интензивен тој стрес.