Според ново истражување на Conference Board, глобален центар за истражување на бизнисот, Данска е најатрактивната европска земја за вработување во 2026 година. Силни вештини, висока продуктивност и умерени трошоци за работна сила се главните предности на Данска, која е на врвот на листата. На второ место е Швајцарија, која постигна максимум 100 поени во категоријата талент и вештини, но сепак претставува предизвик поради високите трошоци за живот и водење бизнис.

Ирска е на третото место, благодарение на својот флексибилен пазар на трудот и силната деловна култура. Листата на првите 10 е главно составена од земји од Северна Европа, како и помали, но богати економии кои се издвојуваат по својата прилагодливост, стабилни институции и квалитетна работна сила. Од големите економии и нивните проблеми Германија е единствената земја од групата Г7 што е меѓу првите десет. Сепак, се соочува со пад на населението во работоспособна возраст, зголемување на трошоците за работна сила и бавен процес на дигитализација. Конкурентноста на работната сила беше оценета особено лошо- објави Каматица.

Обединетото Кралство е рангирано на 12-то место. Продолжува да страда од регулаторна несигурност по Брегзит, но задржува силен потенцијал благодарение на флексибилниот пазар на трудот, развиениот услужен сектор и богатата база на таленти.

Франција и Италија – слично рангирање, различни проблеми.  Франција е на 18-то место, а нејзиниот напредок е ограничен од строгите регулативи, сложената администрација и недостатокот на флексибилност на пазарот на трудот. Италија, која е на 20-то место, не се соочува со недостиг на вештини, туку со слаба конверзија на знаењето во продуктивност, бавни иновации и предизвици во управувањето. На самото дно на рангирањето се Кипар, Грција, Хрватска, Полска, Словачка и Бугарија, кои освоија помалку од 30 поени.

Според анкета на директорите за човечки ресурси, клучниот фактор при вработувањето се вистинските вештини на вработените (51%). Потоа следуваат високата продуктивност и технолошките способности (28%), како и конкурентните даноци на трудот (28%). Еднаквоста на можностите на пазарот на трудот беше оценета како најмалку важен фактор.