Смртен случај на жена со пукање на аортата предизвика шок и широка јавна расправа за состојбата во австрискиот здравствен систем. Жената не можела веднаш да биде примена во неколку болници поради недостиг од место или персонал и починала пред да добие соодветна помош. По овој случај следеа и други слични трагедии кои го поттикнаа прашањето дали Австрија се соочува со системски колапс или со организациски пропусти. Политичарите бараат истрага, а Министерството за здравство најави подобрувања во управувањето со итните случаи.

Редок но смртоносен проблем

Според експертите, пукањето на аортата е исклучително ретка но многу опасна состојба со висока стапка на смртност. Професорот Михаел Цинк, претседател на Австриското здружение за анестезиологија и интензивна медицина, објаснува дека ваквите случаи можат да се третираат само во високо специјализирани центри со тимови кои имаат големо искуство и опрема. Дури и кога се реагира веднаш и правилно, шансите за преживување се ограничени.

Цинк нагласува дека не може едноставно да се преместат таквите тимови во друга болница, бидејки тоа би значело пренос на цел операциски оддел. Истовремено укажува дека здравствениот систем денес функционира со многу повисока искористеност од порано, што го зголемува ризикот во итни ситуации. Во минатото болниците работеле со околу седумдесет и пет проценти капацитет, денес бројката е осумдесет и пет проценти. Тоа значи дека секоја неочекувана состојба може да доведе до недостиг на персонал или место.

Цинк смета дека општеството треба отворено да разговара за тоа за какви случаи здравствениот систем треба да биде подготвен. Не е можно сите ретки и сложени болести да се лекуваат веднаш, особено ако се намалуваат ресурсите. Потребна е долгорочна стратегија која ќе ја утврди рамнотежата меѓу достапноста и одржливоста на системот.

Потребна е подобра координација и транспарентност

Економистката за здравство Марија Хофмархер-Холцхакер предупредува дека иако австрискиот систем во целина функционира добро, постои сериозен недостиг во комуникацијата меѓу болниците. Таа објаснува дека лекарите често се потпираат на лични и неформални контакти кога бараат место за итен пациент, што не е сигурен и траен механизам.

Како можност за подобрување, Хофмархер-Холцхакер предлага создавање национална дигитална платформа со систем на боја, на пример зелена, жолта или црвена, која би покажувала каде има слободни шок соби или интензивни оддели. Така лекарите би можеле во реално време да видат каде може да се смести пациент кој бара итна интервенција.

Таа нагласува дека во Австрија генерално нема недостаток на болнички кревети, туку недостасува флексибилност и централизирана координација. Секоја установа функционира самостојно, што ја отежнува меѓурегионалната соработка во критични случаи.

Од страна на Здравствениот холдинг на Горна Австрија беше соопштено дека се спроведува детална анализа на случајот во соработка со покраинските власти. Министерството за здравство најави дека ќе се разгледа можноста за подобро управување со ресурсите и зајакнување на кризното управување, но смета дека едноставна база со број на кревети не би го решила проблемот.

Поранешната министерка за здравство Андреа Кдолски истакна дека случајот е предупредување за потребата од сериозна структурна реформа. Според неа, Австрија мора да обезбеди функционални механизми за итна нега кои ќе работат без разлика на покраинските граници, и тоа во секое време.

Трагедијата ја отвори болната вистина дека дури и во земја со силен здравствен систем, животите можат да бидат изгубени поради организациски пропусти. Дебатата што следи ќе покаже дали Австрија е подготвена да извлече поуки и да воспостави систем кој навистина реагира кога е најпотребно.