Неодамнешните посети на западните политичари на Пекинг не одразуваат промена во политиката кон Кина и слабеење на трансатлантските врски, туку стратешко прилагодување и ублажување на ризиците, според аналитичкиот напис во весникот „Чајна дејли“.

Како што е наведено во написот, посетите на Пекинг од страна на западните политичари и раководители на големи компании во последно време стануваат почести, што не одразува промена на курсот, туку прагматично прилагодување на Западот кон условите на мултиполарен свет.

„Посетите не одразуваат стратешко свртување на Западот кон Кина, туку стратешко прилагодување. Некои американски сојузници учат да соработуваат со Кина каде што е можно, да се заштитат каде што е потребно и да се дистанцираат таму каде што веруваат дека нивните основни интереси „безбедноста“ и „вредностите“  се загрозени“, наведува „Чајна дејли“.

Во него се забележува дека трансатлантските односи ја докажале својата сила токму затоа што „тие не се изградени врз основа на сентимент, туку врз основа на обврзувачки договори, институционална длабочина и „заеднички интереси“ што ги надминуваат сите американски администрации“.

НАТО, Советот за трговија и технологија меѓу ЕУ и САД и разузнавачката структура „Пет очи“ „не се нејасни политички договори, туку бирократски и оперативни системи со огромна инерција“, нагласува весникот.

„Некои сојузници на САД не го напуштаат концептот на „намалување на ризикот“ тие го преиспитуваат. За нив, „намалувањето на ризикот“ не значи прекинување на врските со Кина, што е невозможно со оглед на нејзината централна улога во глобалните синџири на снабдување  туку намалување на „ранливоста“ во стратешките сектори“, нагласува кинескиот весник.