Длабоко под препознатливите карпести формации на Кападокија, во централна Турција, се наоѓа еден од најфасцинантните градови што некогаш ги изградил човекот. Подземниот град Деринкују се протега повеќе од 85 метри под површината и со векови им служел како безбедно засолниште на илјадници луѓе, пишува Би-би-си.

Овој извонреден комплекс има 18 подземни нивоа и се смета за најголемиот ископан подземен град во светот. Во различни историски периоди го користеле Фригијците, Персијците и жителите на Византија, а историчарите проценуваат дека во него можеле истовремено да престојуваат до 20.000 луѓе, заедно со нивниот добиток и залихите на храна.

Деринкују бил напуштен во дваесеттите години од минатиот век, кога кападокиските Грци ја напуштиле областа по Грчко-турската војна. Неговото постоење речиси било заборавено сè до 1963 година, кога еден локален жител, реновирајќи ја својата куќа, открил тесен премин што водел кон огромната подземна мрежа. Според локалната приказна, до откритието дошол откако забележал дека неговите кокошки постојано исчезнувале низ пукнатина во дворот.

По почетокот на археолошките истражувања, бил откриен цел подземен град со живеалишта, складишта за храна, штали, визби, училишта, капела и бројни простории наменети за секојдневниот живот. До денес се пронајдени повеќе од 600 влезови, од кои многу се наоѓале во приватни куќи.

Историчарите сè уште немаат единствен одговор кога точно започнала изградбата на Деринкују. Некои сметаат дека првите нивоа ги ископале Хетитите околу 1200 година пред нашата ера, додека други веруваат дека најголемиот дел од комплексот го изградиле Фригијците, познати по своите градителски способности.

Подрачјето на Кападокија било идеално за вакви градби поради меката вулканска карпа, која лесно се обработувала со едноставни алатки. Истата геолошка структура ги создала и прочуените карпести „самовилски оџаци“, по кои регионот денес е препознатлив.

Иако првично веројатно служел за складирање намирници, Деринкују подоцна станал прибежиште од честите освојувачки походи. Особено важна улога имал во времето на арапските напади врз Византија, кога илјадници жители со месеци живееле под земја.

Градот бил внимателно организиран. Најгорните нивоа биле резервирани за добитокот, кој обезбедувал дополнителна топлинска изолација во зимските месеци, додека подлабоките делови содржеле живеалишта, училишта, простории за производство на вино и места за собирање.

Една од најимпресивните карактеристики е сложениот систем за природна вентилација и длабокиот бунар, кои обезбедувале свеж воздух и чиста вода за сите жители. Низ градот биле распоредени повеќе од 50 вентилациски отвори, а тесните ходници и масивните кружни камени врати служеле како ефикасна одбрана од напаѓачите.

Деринкују не е единствениот подземен град во Кападокија. Археолозите досега откриле повеќе од 200 вакви населби, од кои најмалку 40 имаат три или повеќе подземни нивоа. Се претпоставува дека дел од нив биле меѓусебно поврзани со тунели долги и до девет километри.

И покрај децениските истражувања, археолозите веруваат дека под површината на Кападокија сè уште се кријат неоткриени делови од овој неверојатен подземен свет.