Митот наречен Мерилин Монро

И повеќе од шест децении по нејзината смрт, Мерилин Монро останува едно од најпрепознатливите лица во светот. Малкумина успеале да остават толку силен печат врз популарната култура како холивудската ѕвезда која и денес важи за најголемиот секс-симбол на дваесеттиот век.

Нејзините изјави одамна станаа дел од поп-културната историја. На прашањето што носи во кревет, еднаш духовито одговорила:

„Само Шанел број пет“. За Холивуд пак рекла: „Тоа е место каде што ќе ви платат илјада долари за бакнеж, а педесет центи за душата“.

Иако јавноста најчесто ја памети по гламурот, малкумина знаат дека Мерилин била страстен читател. Во нејзината домашна библиотека имало околу четиристотини книги, меѓу кои и бројни книжевни класици.

Нејзината изведба на песната „Среќен роденден, господине претседателе“, посветена на Џон Кенеди, останува еден од најпознатите моменти во историјата на забавната индустрија. За неа се напишани повеќе од шестотини книги, а сувенирите и денес се продаваат речиси подеднакво успешно како и во времето кога била жива.

Но зад блескавата насмевка се криела жена која цел живот се борела со длабока несигурност и осаменост.

Тешкото детство на Норма Џин

Мерилин Монро е родена како Норма Џин Мортенсон на 1 јуни 1926 година во Лос Анџелес.

Нејзиниот живот уште од самиот почеток бил исполнет со тешкотии. Мајка ѝ боледувала од тешко психичко заболување, а таткото никогаш не го запознала. Неговото име останало мистерија до крајот на нејзиниот живот.

Како девојче сведочела на сцените кога мајка ѝ била однесена во психијатриска установа, а поради нејзината болест голем дел од детството го минала во домови и згрижувачки семејства. Во тие години била изложена и на сексуално злоставување, траума која оставила длабоки последици врз нејзиниот подоцнежен живот и врз односот кон љубовта и довербата.

На само петнаесет години го напуштила училиштето, а една година подоцна се омажила за морнарот Џејмс Доерти. Бракот траел четири години и завршил со развод во 1946 година. Нејзиниот поранешен сопруг подоцна изјавил дека никогаш вистински не ја запознал Мерилин Монро.

„Јас ја сакав Норма Џин. Тоа беше сосема друга личност“, рекол тој години подоцна.

Од Норма Џин до Мерилин Монро

Амбицијата да успее ја следела уште од младоста. Учествувала на различни избори за убавина и постепено почнала да работи како фотомодел.

Во 1946 година го избрала уметничкото име Мерилин Монро, иако официјално го регистрирала дури десет години подоцна. На почетокот дури не била сигурна како правилно се пишува името Мерилин, но тоа наскоро станало едно од најпознатите имиња на планетата.

По првите манекенски ангажмани потпишала и филмски договор. Внимание привлекла со улогата во филмот „Џунгла на асфалтот“, а вистинскиот пробив следувал во педесеттите години.

Природно била бринета, но по бројни експерименти се одлучила за препознатливата платинесто руса коса која подоцна станала нејзин заштитен знак.

Филмот „Нијагара“ ја претворил во ѕвезда, а веднаш потоа следувале и големите успеси со филмовите „Мажите повеќе сакаат русокоси“, „Како да се омажиш за милионерка“, „Нема подобар бизнис од шоу-бизнисот“ и „Седум години верност“.

Иако ја обожувала публиката, славата не ѝ донела мир. Страдала од силна трема, често доцнела на снимања и сѐ почесто се потпирала на лекови за смирување.

Славата, љубовите и осаменоста

Зад статусот на најпосакувана жена во светот се криел сложен приватен живот. По првиот неуспешен брак, се омажила за легендарниот бејзбол играч Џо Димаџо. Тој бил вљубен во неа уште пред да се запознаат, но нивната љубов брзо наишла на проблеми.

Особено тензично било снимањето на сцената во која ветерот ѝ го подига здолништето над решетката на метрото — една од најпознатите сцени во историјата на кинематографијата.

Според бројни сведоштва, Димаџо бил бесен поради вниманието што го привлекла сцената. Само еден месец подоцна Мерилин поднела барање за развод.

Нејзиниот трет сопруг бил драмскиот писател Артур Милер, поради кого дури преминала и во еврејска вера. Но и овој брак завршил неславно.

За време на снимањето на филмот „Неприлагодените“, Милер се вљубил во друга жена, што претставувало огромен удар за Мерилин.

Токму тогаш нејзината зависност од лекови дополнително се влошила.

Подоцна искрено признала:

„Никогаш никого не сум измамила. Само им дозволував луѓето сами да се залажуваат. Наместо да откријат која сум, тие создаваа своја слика за мене.“

Последните години и мистериозната смрт

Во последните години од животот, Мерилин сѐ почесто се борела со депресија и психички кризи. Нејзиното име долго време се поврзуваше со американскиот претседател Џон Кенеди, особено по легендарниот настап на неговата роденденска прослава во 1962 година.

Неколку месеци подоцна завршила на психијатриско лекување. Во писмо до својот психијатар детално ги опишала тешките услови во установата и чувството дека е затворена како криминалец.

На 4 август 1962 година, на само 36 години, Мерилин Монро беше пронајдена мртва во својот дом. Официјално, причината за смртта е заведена како веројатно самоубиство предизвикано од предозирање со лекови. Но околностите и денес предизвикуваат бројни сомнежи.

Во истрагата исчезнале дел од доказите, а сведочењата содржеле контрадикторности, поради што со децении опстојуваат различни теории за нејзината смрт.

Човекот што никогаш целосно не престанал да ја сака бил Џо Димаџо. Според блиските, по нејзината смрт дваесет години испраќал цвеќе на нејзиниот гроб по трипати неделно. Се раскажува дека неговите последни зборови пред смртта биле:

„Конечно повторно ќе ја видам Мерилин.“