Погледот во отворениот океан им носи чувство на олеснување на многу луѓе, бидејќи во споредба со таа големина, нивните сопствени проблеми изгледаат помали и полесни за решавање.

Истиот пристап, познат како „океански поглед“, го препорачуваат терапевтите за справување со конфликти во партнерските односи, пишува „Вајс“.

Што е „океански поглед“ во врските?

Според клиничкиот психолог д-р Ели Крајем, „океанскиот поглед“ во врските ја опишува „способноста да се повлечете од непосредниот конфликт и да ја погледнете врската како целина“.

– Кога партнерите се разочарани, нивната перспектива често се стеснува до тој степен што предметот на спорот – пропуштена порака, критика или несогласување – може да се појави како доказ за многу поголем проблем – рекла д-р Крајем.

– Кога го применуваме „океанскиот поглед“, се потсетуваме на поширокиот контекст на врската. Тоа вклучува размислување за заедничката историја, намерите на партнерот и стресот на кој двајцата можат да бидат изложени – додала таа.

Со други зборови, врската се гледа како целина, а не преку индивидуални бранови на конфликт или разочарување. Пошироката слика ни помага да ја запомниме длабочината на нашата врска.

– Перспективата „океански поглед“ е корисна метафора за повлекување од нашите моментални чувства или конфликти за да ја видиме пошироката слика за нашата врска – рекла психотерапевтката Кјара Богдановиќ.

– Кога сме лути или повредени, лесно е да се чувствуваме како тој момент да ја дефинира целата врска, како отсекогаш да сме се чувствувале вака и секогаш ќе бидеме такви. Силните емоции можат да бидат неверојатно убедливи и честопати го замаглуваат нашето расудување – додала таа.

Како да го користите овој пристап?

Следниот пат кога ќе се карате или ќе се чувствувате разочарани од вашиот партнер, што се случува дури и во најздравите врски, обидете се да го користите пристапот „океански поглед“.

– Паровите можат да го користат овој пристап прашувајќи се себеси: „За што всушност станува збор во овој конфликт?“. Друго одлично прашање е: „Дали фокусирањето на победата во оваа борба ќе ни помогне или ќе ни наштети на врската?“ Поставувањето на овие прашања ни помага да се оддалечиме од обвинувањата и нè охрабрува да ги признаеме искуствата и чувствата на нашиот партнер. Наместо да го гледаме нашиот партнер како противник во игра на победници и губитници, тие можат да препознаат шема во која се заглавени, а за која и двајцата придонесуваат – објаснила Крајем.

Крајем забележува дека овој пристап не е наменет да ги минимизира вистинските проблеми или штетното, насилно однесување. Најдобро е да се примени на секојдневните поплаки и несогласувања.

– Ова значи признавање на непосредната болка што ја предизвикува конфликтот, но исто така и разгледување на пошироката перспектива на врската. Ова им помага на паровите да реагираат повнимателно и поефикасно на ситуацијата, што на крајот води до поголема блискост и поврзаност – рекла Крајем.

– Кога ќе одвоите момент да ја погледнете пошироката слика, можеби ќе можете да се сетите на сите времиња кога вашиот партнер бил тука за вас, да сфатите дека овој конфликт е само дел од многу поголема врска и да одговорите повнимателно, наместо да дејствувате брзо и во жештината на моментот –  додала Богдановиќ.

Оваа техника може да биде исклучително корисна за паровите кои се чувствуваат заглавени во рутина бидејќи ги потсетува зошто се заедно на прво место.

Од друга страна, ако врската е токсична или нездрава, пошироката слика може да открие дека целиот „океан“ е загаден, што може да ѝ помогне на личноста да се дистанцира навреме и да се заштити.