Со години, тој беше една од водечките личности во европската автомобилска индустрија. Карлос Таварес, со своите силни и слаби страни, одигра клучна улога во лансирањето и консолидирањето на Стелантис како еден од водечките глобални гиганти во автомобилската индустрија. Последниот мандат на Таварес како извршен директор на Стелантис беше многу турбулентен и за жал ќе се памети по многуте контроверзии што ја опкружуваа компанијата. Овие контроверзии сериозно го нарушија имиџот и на групацијата и на некои од нејзините клучни играчи. Тие вклучуваат неуспешни мотори PureTech, неубедливи дизел мотори BlueHDi и критики за преминот на Европската Унија кон електрична мобилност- пишува Каматица.

По заминувањето на Таварес и неодамнешното доаѓање на Антонио Филоса, гигантот во автомобилската индустрија остана настрана. Таварес го прекина молчењето и предупреди за мрачната иднина со која се соочува европската автомобилска индустрија. Во ексклузивно интервју за францускиот медиум Le Point тој ја искористи можноста да ја анализира моменталната сложена ситуација со која се соочува европската автомобилска индустрија и клучните фактори што го означија неговото ненадејно заминување од компанијата.

На крајот од 2024 година, Stellantis доживуваше критичен момент. Во тоа време, компанијата мораше да одлучи дали да го забави преминот кон чисто електрична мобилност, како што направија другите производители поради знаците на слабост што веќе се покажуваа на пазарот на електрични автомобили, или, напротив, да притисне на педалата за гас.

– Во САД, Stellantis имаше привремен проблем со вишок залихи, кој е решен. Оперативната маржа се влоши, но компанијата беше профитабилна. Едно декемвриско попладне, додека бев на хиподромот Есторил во Португалија, Џон Елкан, претседателот на Стелантис, ми се јави и ми кажа дека ја изгубил довербата во мене – рече Таварес, осврнувајќи се на тоа како некои членови на одборот на Стелантис претпочитаа да ја одржат продажбата наместо да ја забрзаат електрификацијата, и начинот на кој се одвиваа настаните околу неговото заминување.

Кога го прашаа што тргна наопаку за време на неговиот мандат како извршен директор на Стелантис, Таварес беше доста јасен, посочувајќи на разни проблеми што станаа „тежок товар“ што го попречуваше правилното работење на компанијата. Од досадни регулативи до геополитички прашања.

– Автомобилската индустрија е исклучително нестабилна. Ја губи контролата врз својата судбина поради надворешни фактори како што се тарифи, регулативи, геополитички прашања итн. И сите шефови, вклучително и мене, имаат огромно его. Тие сакаат да докажат дека се најдобри. Но, која е поентата да се биде патник во сопствениот брод додека чека бран да ве преплави? Многу врвни таленти во индустријата, чувствувајќи дека немаат способност да направат разлика, ќе ја напуштат индустријата. Долгорочните инвеститори ќе ги следат. Автомобилот ќе стане обичен предмет од мал интерес, како фрижидер.

Таварес ја искористи и можноста да ги наброи бројните грешки што ги направи Европската Унија во својата желба да го спроведе преминот кон исклучиво електрична мобилност во рекордно време, а вистината е дека за поранешниот извршен директор на Стелантис, сè започна со „Дизелгејт“ на групацијата Фолксваген:

– Најголемата грешка на Европската комисија беше да возврати на европската автомобилска индустрија и на сите производители по скандалот „Дизелгејт“ од 2015 година, наместо да се фокусира на Фолксваген, кој ги фалсификуваше емисиите на CO2 на своите мотори. Комисијата стана догматска и воопшто не ги слушаше производителите. Решението би било постепено да се забрани продажбата на возила со мотори со внатрешно согорување, врз основа на нивните емисии на CO2, и да се наметне постепено зголемување на продажбата на електрични возила. Инженерите би имале време да работат на технологии со ниски емисии. Ова би ѝ овозможило на средната класа да си дозволи помалку загадувачки возила. Наместо тоа, европските производители кои не беа подготвени да преминат на електромобилност беа принудени да го сторат тоа, отворајќи им ја вратата на Кинезите, кои веќе ја совладале технологијата. Европејците потрошија 50 милијарди евра обидувајќи се да го стигнат. Каква штета!“, додаде тој.

Имаше време да се разговара и за уште една жешка тема во европската автомобилска индустрија: царините за електрични автомобили произведени во Кина. За Таварес е јасно дека овие царини не нудат никаква заштита за секторот и дека европската индустрија се движи кон темна иднина каде што не само што ризикува да исчезне, туку Кинезите имаат сè на располагање.