Европа има над 400 национални паркови, што нуди огромна разновидност на пејзажи, од планините обраснати со шуми на север до крајбрежните мочуришта на југ. Во тој опсег, има огромен број изненадувања и паркови кои нудат целосно уникатни искуства во рамките на нивните граници, пишува „Нешнл џиографик“.

Без разлика дали сакате да пловите со кану помеѓу островите на најголемото езеро во Финска, да талкате по огромни песочни дини во средината на Полска или само да истражувате, има национален парк за вас.

Национален парк Линансари, Финска

Постојат неколку причини зошто Финска постојано е крунисана за „најсреќната земја во светот“. Една од нив е длабоката поврзаност на нејзиното население со природата, како што е во Линансари. Националниот парк е простран архипелаг од над 130 острови во огромното езеро Саима. Тие се дом на брези и борови шуми, чија земја никнува со билки и бобинки, со крошни кои се дом на разни видови птици, вклучувајќи го и рибарскиот орел.  Тука, прстенестите фоки, едни од најретките цицачи во светот, се сончаат на крајбрежните карпи.

Активностите на вода се голем дел од искуството, без разлика дали станува збор за веслање низ тесни канали, кануирање помеѓу островите, едрење низ отворени води или освежувачки бањи. Селото Орави покрај езерото е главниот центар, каде што може да се организира трансфер со брод, да се изнајми опрема и да се резервираат екскурзии.

Национален парк Меркантур, Франција

Блиску до Медитеранот и италијанската граница, Меркантур е под влијание на обете страни и е преполн со алпски шарм, со селца сместени на ридови, ливади преполни со диви цвеќиња, блескави сини езера и високи врвови, кои достигнуваат до 3.143 метри, како Симе ду Гелас. Сепак, некако паркот е незабележан, и покрај тоа што е лесно достапен од Ница.

Во зима има скијачки тури, а во лето, кањонирање и искачување по карпи. Исто така, има над 500 километри обележани патеки за пешачење. Меѓу најзначајните места се деловите што ги опфаќаат долините Мервеј и Фонтаналба, дом на голем број петроглифи од бронзеното време. Можете да ги посетите самостојно или да се придружите на водени тури.

Национален парк Мацалу, Естонија

Паркот е земја на чудата од крајбрежни ливади, мочуришта, трски, песочни насипи и острови што се влеваат во морето Ваинамери. Тоа е исто така една од најбогатите дестинации за набљудување птици во Европа, заземајќи го првото место за Источноатлантскиот прелетнички пат, рута низ која минуваат милиони птици. Од април до средината на мај и од септември до крајот на октомври, овие преселници се мешаат со резидентните видови.

Започнете од туристичкиот центар во близина на Лихула и прошетајте по планинарската патека на реката Пенијое и слушајќи ги бучните птици. Не ја пропуштајте кулата за набљудување Хаеска, која држи европски рекорд за набљудување птици: 128 видови се видени од тука за еден ден. Можни се и тури со кану и брод.

Национален парк Словински, Полска

Европа всушност не е вистински пустини, но оваа „полска Сахара“ е атмосферска замена. Словински е познат по своите променливи, незаситни дини, кои постојано се разнесуваат, обликуваат и преобразуваат од ветровите и брановите на балтичкиот брег. Достигнувајќи висина од 40 метри, тие можат да се движат до 10 метри годишно, голтајќи стари шуми, како и создавајќи живеалишта за да се појават нови.

Сепак, Словински нема само песок: паркот опфаќа мешавина од крајбрежни езера, тресетишта, ливади и борови шуми. Се негува богатство од див свет, вклучувајќи видри, елени и дабари, белоопашести орли и црни штркови.

Крајбрежниот град Леба е главната порта и добра база за еден или два дена истражување. Изнајмете велосипеди од Роверова Леба и возете велосипеди во паркот или одете по патеката до светилникот Чолпино која води право низ дините.

Национален парк Пенеда-Герес, Португалија

Издвоен на далечниот север од земјата, единствениот национален парк во Португалија штити четири големи гранитни масиви, плус долините, мешаните шуми и дивите животни што ги испреплетуваат. Ја штити и човечката историја на регионот. Ова е пејзаж посипан со мегалитски гробници, низ кој минува добро зачуван римски пат и низ кој минуваат патеки за поклонение. Тука има села каде што животот не се променил многу од 12 век. Тие вклучуваат Соахо, кој има еспигеирос (житници со потпори) и традиционални куќи, од кои некои сега се карактеристични места за престој.

Позната е патеката низ историската стапица за волци во близина на Ломбадиња. Волците сега се заштитени тука, иако е поголема веројатноста да забележите козорог или диви коњи.