Необичен тренд на медитација во ковчег се шири во Јапонија. Започна како услуга што ја нуди погребална агенција, но прерасна во практика што привлекува секого што бара внатрешен мир.

Методот, познат како лежење во ковчег, нуди безбеден, иако клаустрофобичен, простор за размислување за сопствената смртност или едноставно за опуштање и полнење на батериите, пишува „Њујорк пост“.

Иако салоните за ковчези може да изгледаат бизарно, во Јапонија концептот на кујо, што се преведува како комеморација, е длабоко вкоренет во културата. Тој ја одразува националната традиција на прифаќање на кршливоста на животот и убавината на смртта.

Растот на трендот се совпаѓа со период на рекордно високи стапки на самоубиства кај младите луѓе во Јапонија, што поттикна потрага по креативни начини за унапредување на менталното здравје. Компаниите што нудат вакви услуги тврдат дека оваа форма на медитација е корисна за оние кои сакаат да поминат време во тишина за да ги смират нервите.

Популарноста на трендот, исто така, доведе до развој на различни опции што го прилагодуваат искуството за секој корисник. Доколку обичниот дрвен ковчег не е доволно смирувачки, новоотворениот спа-центар во Токио, „Меисо Кукан Каноке-ин“, нуди она што го нарекува „слатки ковчези“. Дизајнирани од „Грејв Токио“, нивните шарени декорации имаат за цел да олеснат медитативно искуство во кое животот се гледа низ призмата на смртта, но на визуелно пријатен начин.

Клиентите можат да изберат како сакаат да ја поминат својата 30-минутна сесија. Покрај изборот помеѓу отворен или затворен ковчег, тие можат да се одлучат и за смирувачка музика, видео проекции на таванот или целосна тишина.

Дизајнерката и изработувач на ковчези по нарачка, Микако Фјузе, рече дека нејзиниот креативен пристап кон погребните елементи им помага на луѓето да сфатат дека „смртта е светла и не е толку страшна“. Таа додаде дека целта на искуството е да ги потсети луѓето на вредноста на животот.

Фјузе одржа работилница на Универзитетот во Кјото во 2024 година, каде што ги покани студентите да учествуваат во искуството за да ги променат своите перцепции за смртта и да поттикнат желба за живот. Некои од студентите кои ги пробале нејзините ковчези за јапонскиот весник „Маиничи“ изјавиле дека симулацијата „била можност да се рефлектираат врз себе и да ги решат грижите“ и дека потоа „стравот од смртта исчезнал, а желбата за живот се вратила посилна“.

Медитацијата, внимателноста и когнитивно-бихејвиоралната терапија се стандардни алатки за подобрување на менталното здравје. Застапниците на лежењето во ковчег тврдат дека токму симулацијата на умирање може да има моќен ефект.