Мирисот на чоколадо во теретана можеби не е само пријатен детал, туку и мал трик што може да помогне при вежбањето. Ново истражување покажува дека вдишувањето мирис на темно чоколадо со висок процент какао може да го намали чувството на глад, да создаде чувство на ситост и да им помогне на луѓето да направат повеќе повторувања за време на тренингот со отпор, пишува „Фронтиерс“.

Од друга страна, мирисот на млечно чоколадо, кое содржи помалку какао, го направило вежбањето попријатно за учесниците, иако не влијаело значително врз нивниот апетит.

Истражувачите велат дека овие откритија би можеле да отворат нови можности за практични примени во тренинзите за сила.

Кога последен пат сте отишле во теретана и сте почувствувале дека вежбањето е потешко отколку што сте очекувале? Особено тренингот за нозе знае да биде голем предизвик, но ново истражување објавено во „Фронтиерс“ открива интересен начин кој можеби може да го направи полесен – мирисање чоколадо.

„Изложувањето на умерено тренирани мажи на мирис на чоколадо непосредно пред и помеѓу сериите вежби со отпор значително го зголеми вкупниот обем на тренингот, без зголемување на чувството на напор“, изјави главниот автор на студијата, доктор Мохамед Нашрудин бин Нахарудин, доцент на Факултетот за спорт и науки за вежбање при Универзитетот во Малаја.

Според него, фактот што учесниците успеале да направат значително повеќе повторувања, а притоа не почувствувале дека вложуваат поголем напор, претставува интересен психолошки и биолошки резултат.

Како влијае мирисот на какао?

Во истражувањето учествувале 23 здрави мажи во раните и средните дваесетти години, кои имале умерено искуство со тренинзи. Тие биле поделени во три групи и добиле различни мирисни примероци: течно темно чоколадо со 90 отсто какао, течно млечно чоколадо со 60 отсто какао или вода како контролен примерок.

„Знаеме дека сетилото за мирис е силно поврзано со деловите од мозокот што управуваат со апетитот и емоциите, но изненадувачки е што досега немало истражување кое систематски ја разгледува врската меѓу мирисот, апетитот и реалната способност за вежбање со отпор“, објасни Нахарудин.

Учесниците не јаделе најмалку 10 часа пред тестирањето, а потоа изведувале вежби со испружување на нозете на справа. Пред тренингот биле измерени нивните чувства на глад, ситост, желба за јадење и намерата да јадат во блиска иднина. За време на сериите, по 30 секунди изложеност на одреден мирис, биле следени гладот и желбата за храна.

Резултатите покажале дека двата вида чоколадо имале различни ефекти. Мирисот на темно чоколадо најчесто доведувал до намалено чувство на глад, помала желба за јадење и поголемо чувство на ситост пред вежбањето.

Мирисот на млечно чоколадо, пак, бил оценет како попријатен од мирисот на темно чоколадо и водата, но не предизвикал значајни промени во апетитот.

Повеќе повторувања без поголем напор

Истражувачите откриле дека мирисот на чоколадото влијаел и врз физичките резултати.

„Мирисањето темно чоколадо со 90 отсто какао додаде околу 18 дополнителни повторувања при вежбите за нозе, додека мирисот на млечно чоколадо со 60 отсто какао донесе околу девет дополнителни повторувања во споредба со водата“, изјави Нахарудин.

Научниците сметаат дека причината може да се поврзе со начинот на кој мозокот ги поврзува мирисите со претходните искуства. Мирисите на храна што веќе сме ја консумирале можат да создадат очекување за тоа што следува по јадењето и да влијаат врз чувството на глад и ситост.

Според Нахарудин, мирисот на темно чоколадо може да делува како сигнал за богата и заситувачка храна, со што мозокот создава чувство дека телото веќе е подготвено и заситено. Од друга страна, послаткиот мирис на млечно чоколадо повеќе создава чувство на задоволство и пријатна атмосфера, што може да помогне преку позитивно сетилно искуство.

Дали и други намирници можат да имаат сличен ефект?

Истражувачите нагласуваат дека резултатите сè уште треба дополнително да се испитаат. Во студијата не биле мерени хормоните во крвта или промените во мозочните патишта, а можно е да постоеле разлики во јачината на мирисите меѓу примероците.

Исто така, потребни се дополнителни истражувања со поголеми и поразновидни групи учесници за да се потврдат резултатите.

Сепак, научниците сметаат дека чоколадото можеби не е единствената намирница што може да предизвика ваков ефект.

„Не мислиме дека чоколадото е целосно уникатно, иако станува збор за храна со многу силна и препознатлива поврзаност со задоволството“, заклучи Нахарудин.

Можно е и други намирници кои силно ги поврзуваме со ситост и задоволство да имаат слично влијание, но за тоа мирисот мора да биде познат и пријатен за човекот за да предизвика промена во перцепцијата на апетитот и потенцијално да помогне во подобри резултати при вежбањето.

Заборавете на „Тиндер“ — теретаната е новото место за запознавање