Здравко Чолиќ неодамна ја изненади јавноста кога во една емисија призна дека „Сачувај ме, Боже, њене љубави“ – балада која за него ја напишал Ѓорѓе Балашевиќ – ја смета за најубавата песна во неговата кариера.

„Песната што не ја пеам на концертите, а која е најдобра, ја напиша Ѓорѓе Балашевиќ… Ја напиша за неговата сопруга. Секој маж може да ја напише таа песна за својата жена. Нема подобра песна што некогаш сум ја отпеал.“

https://www.youtube.com/watch?v=JUctzkO4how

Чола објасни зошто никогаш не ја изведува во живо:

„Не ја пеам на концерти затоа што кога ја пееш таа песна на концерт, после тоа можеш едноставно да си одиш дома и да спиеш.“

Соработката помеѓу Чола и Балашевиќ беше долга, а на почетокот на 2000-тите, Балашевиќ ја напишал оваа песна за Чолиќ. Тоа е интимна, поетска балада – Балашевиќ текстот ѝ го посветил на неговата сопруга Оливера.

Стиховите се исполнети со тага и копнеж. Емоционалниот набој е огромен – доволно за да се нарече песната ремек-дело во поетска смисла.

Изјавата на Чолиќ дека „тоа е песна што не ја пеам затоа што после тоа можеш едноставно да си одиш дома“ открива колку песната е емоционално исцрпувачка и колку длабоко го погодува. Тоа не е хит каков што публиката очекува, тоа е човечка исповед – и тоа нè враќа кон суштината на музиката: љубов, болка, надеж, а Балашевиќ и Чолиќ успеаја да нè потсетат на тоа.