Големите разлики во годините, висината или социјалниот статус често се сметаат за потенцијална пречка за успешна врска. Но, постои уште една разлика која може да се забележи уште на првите состаноци, а ретко се споменува – начинот на исхрана, пишува „Живим“.

Бидејќи многу љубовни средби вклучуваат заеднички оброк, изборот на храна, односот кон јадењето и навиките на маса можат да откријат многу за личноста на партнерот, вели клиничкиот психолог Ангела Персико.

На што треба да внимавате на првиот состанок?

Според Персико, важно е да се обрне внимание на тоа дали партнерот е подготвен да сподели дел од својата храна или со задоволство ќе проба нешто од вашата чинија.

„Подготвеноста за споделување открива дарежливост и отвореност. Луѓето кои со ентузијазам нарачуваат храна, уживаат во вкусот и се заинтересирани за состојките најчесто знаат да уживаат во малите животни задоволства“, објаснува таа.

Од друга страна, постојаното критикување на менито, брзањето додека се јаде или отсуството на интерес за самиот оброк може да укажуваат на личност која тешко се препушта на моментот.

Психологот советува внимание и на односот кон мобилниот телефон, како и на однесувањето кон келнерите и другите вработени во ресторанот.

„Студениот или непочитувачки однос кон персоналот може да биде знак за недостаток на емпатија, што порано или подоцна може да се одрази и во врската“, предупредува таа.

Различните вкусови не мора да бидат проблем

Иако многумина се загрижени кога ќе откријат дека имаат сосема различни вкусови во храната, Персико смета дека тоа не е пресудно за успехот на врската.

„Многу поважно е како партнерите комуницираат со таа разлика. Почитувањето е клучно. Ако некој уште на првите состаноци ги критикува навиките во исхраната на другиот, тоа може да укажува на нефлексибилност и одредена доза ароганција“, вели таа.

Избирливоста во храната може да открие многу

Луѓето кои одбиваат да пробаат нова храна или имаат силна одбивност кон одредени вкусови и текстури понекогаш покажуваат и поголема резервираност кон нови искуства во животот.

Сепак, психологинката нагласува дека не е проблем самата избирателност, туку начинот на кој личноста се справува со неа.

„Оние кои ги препознаваат своите граници и повремено се обидуваат да ги надминат покажуваат флексибилност. Но, луѓето кои сè што е поинакво веднаш го прогласуваат за одвратно можат да покажуваат затвореност и во други аспекти од животот“, објаснува таа.

Кога едниот е веган, а другиот љубител на месо

Разликите стануваат посериозни кога исхраната е поврзана со лични убедувања и вредности.

Веганството, на пример, за многумина претставува етички и еколошки избор, додека консумирањето месо често е дел од семејната традиција или културните навики.

„Заедничкиот живот е можен ако постои меѓусебна толеранција. Проблемите почнуваат кога масата ќе стане место за расправии и осудување“, истакнува Персико.

Таа додава дека доколку едниот партнер постојано се обидува да го убеди другиот дека неговиот начин на исхрана е единствено исправен, конфликтите се речиси неизбежни.

Диетата не треба да стане заедничка обврска

Предизвик може да биде и ситуацијата кога едниот партнер е на диета или постојано внимава на внесот на калории.

Според психологот, слабеењето треба да остане личен проект, а не ограничување за двајцата партнери.

„Оние што држат диета често сакаат и нивниот партнер да јаде поздраво, додека другата страна понекогаш несвесно го саботира планот за слабеење за да ја зачува старата рутина. Таквата динамика создава фрустрации и незадоволство“, вели таа.

Нејзиниот совет е едноставен – секој треба да биде одговорен за сопствениот избор на храна, а во ресторан или дома да се избегнуваат саркастични коментари, осудување и потсмевање.

„Толеранцијата, почитувањето и емпатијата се многу поважни од тоа што има во чинијата“, заклучува Персико.