Љубовта во првата година од врската честопати изгледа интензивна и идеализирана, но истражувањата покажуваат дека по тој период, емоциите се менуваат и преминуваат во постабилна форма на врската.

Во првите месеци од врската, повеќето луѓе минуваат низ таканаречената „фаза на заљубеност“, која се карактеризира со силна привлечност, идеализација на партнерот и чувство на еуфорија.

Ова е природен почеток на секоја врска, но не е одржлива долгорочна состојба бидејќи се базира повеќе на емоции и хемија отколку на вистинско познавање на партнерот.

Како што напредува врската, обично по неколку месеци до околу една година, доаѓа до постепено „спуштање од емоционалниот врв“.

Истражување покажува дека интензивната заљубеност има ограничено времетраење и дека кај многу луѓе трае помеѓу 12 и 15 месеци, по што се менува начинот на кој мозокот реагира на партнерот. Наместо постојана еуфорија, се појавува постабилно и пореално искуство на врската.

Во текот на оваа фаза, и силните и слабите страни на партнерот почнуваат да се гледаат појасно. Она што претходно изгледаше совршено, сега станува вистинска слика за врската. Ова не значи дека љубовта исчезнува, туку дека нејзината форма се менува од страсна и импулсивна во позрела, стабилна врска.

Психолозите истакнуваат дека токму во овој момент врската има избор: да се премине во подлабока емоционална врска или да се прекине ако партнерите не се компатибилни во реалноста на секојдневниот живот.

По првата година, многу парови влегуваат во фаза на таканаречена „љубов на другар“, каде што страста не исчезнала, но повеќе не е доминантна. Наместо тоа, довербата, безбедноста, комуникацијата и заедничките цели стануваат поважни. Ова е фаза во која љубовта не се чувствува постојано интензивно, туку се гради преку секојдневните постапки и стабилноста на врската.