Усогласувањето на видот на тренинг со видот на личноста може да го направи вежбањето попријатно, а физичката активност особено го намалува нивото на стрес кај луѓето кои се високо на скалата на невротизам. Ова го покажа истражувањето на научниците од Универзитетскиот колеџ во Лондон, пишува „Космос“.

– Се надеваме дека ако луѓето можат да пронајдат вежби и физички активности што ги уживаат, полесно ќе изберат да ги прават – рекол професорот Пол Бургес од Институтот за когнитивна невронаука, Универзитетски колеџ во Лондон  и главен автор на студијата.

Учесниците во истражувањето прво беа тестирани врз основа на основна физичка подготвеност, а потоа беа поделени во две групи. Контролната група го продолжи својот вообичаен начин на живот и рутина, а „интервентната група“ доби осумнеделен план за фитнес кој се состоеше од возење велосипед и тренинг за сила. За време на студијата, учесниците пополнуваа прашалници за тоа колку уживаат во секоја сесија на вежбање, а истражувачите се фокусираа на особините на личноста како што се совесност, отвореност, екстровертност и дружељубивост.

– Откривме дека нашата личност може да влијае на тоа како вежбаме, а особено на тоа кои форми на вежбање најмногу ни се допаѓаат – рекла авторката Фламинија Ронка од Институтот за спорт, вежбање и здравје на Универзитетот во Лондон.

Резултатите покажуваат дека екстровертите уживале во тимски спортови и сесии со висок интензитет кога имало други луѓе во близина, додека луѓето со висок степен на невротичност и анксиозност претпочитале приватни сесии за тренинг со кратки паузи помеѓу нив.

– Нашите мозоци се поврзани на различни начини, што го движи нашето однесување и начинот на кој комуницираме со нашата околина. Затоа не е изненадувачки што личноста влијае и на тоа како реагираме на различни интензитети на вежбање – додала Ронка.

Се покажа дека учесниците кои биле со висок степен на отвореност вежбале без оглед на тоа дали особено уживале во тоа.

– Разбирањето на факторите на личноста при дизајнирање и препорачување програма за физичка активност е веројатно многу важно за да се утврди колку е успешна програмата и дали луѓето ќе останат во неа и ќе се подобрат во форма – рекол Бургес.

Пред откритието, нивоата на стрес кај обете групи беа слични, но по откритието, луѓето со висока скала на невротизам покажаа значително намалување на стресот.

– Тоа се фантастични вести. Тие истакнуваат дека оние кои имаат најголема корист од намалувањето на стресот многу добро реагираат на вежбање – рекла Ронка.

Најважниот дел од вежбањето за поединецот е да не се обесхрабри и да продолжи да бара сè додека не најде вежби кои се пријатни и одговараат на неговите особини на личноста.

– На крајот на краиштата, не мора да ги вознемируваме кучињата да одат на прошетка. Да се ​​биде толку физички неактивен што почнуваме да се чувствуваме мизерно може да биде специфично човечка работа. Всушност, нашето тело нè казнува правејќи нè мизерни. Но, од некоја причина, многумина од нас се чини дека лошо ги прифаќаат овие пораки што ги испраќа до нашиот мозок – заклучил Бургес.