Две одамна изгубени дела за оргули од Јохан Себастијан Бах беа изведени во Германија, околу 320 години откако композиторот ги напишал кога бил наставник по музика, пишува „Гардијан“.

Со наслов „Чакона во Д-мол BWV 1178“ и „Чакона во Г-мол BWV 1179“, делата беа додадени во официјалниот каталог на Бахови дела во понеделникот и беа изведени јавно за првпат по три века во црквата „Свети Тома“ во Лајпциг, каде што е погребан Бах.

Истражувачите ги откриле двете анонимни дела во Кралската библиотека на Белгија во 1992 година, но дури неодамна биле во можност да го потврдат Бах како нивен автор.

Петер Волни, директор на Баховата архива во Лајпциг, во понеделникот изјавил дека во текот на три децении собрал околу 20 „делчиња од сложувалката“ што укажуваат на авторството на композиторот. Сепак, идентификувањето на препишувачот кој ја запишал партитурата се покажало како предизвик.

Пред неколку години, ко-истражувачот на Волни, Бернд Коска, открил писмо од 1729 година, со сличен ракопис од досега непознат органист по име Саломон Гинтер Јон, кој тврдел дека бил еден од учениците на Бах во Арнштат, Тирингија.

Дури кога истражувачите неодамна успеаја да пронајдат еден дворски документ напишан од Џон со ист ракопис, беа сигурни дека тој ја запишал партитурата под надзор на Бах во 1705 година.

„Долго време го барав делчето што недостасуваше од сложувалката за да ги идентификувам композициите – сега целата слика е јасна. 99,99 отсто сум сигурен дека Бах ги компонирал обете дела“, рекол Волни на презентацијата во понеделник.

Волни изјавил дека делата биле „многу индивидуални“ и „сложени“, содржејќи композициски алатки што можеле да се најдат само во музиката на Бах во тоа време, како што е употребата на фуга за вткајување на една тема во пошироката музичка таписерија.

„Ова е неверојатно откритие“, изјави за „Гардијан“ канадската пијанистка и специјалист за Бах, Анџела Хјуит. „Тие се значајни дела и ќе бидат одличен додаток на репертоарот на органистот.“

„За мене тие се доста препознатливи со раниот стил на Бах, во кој контрапунктното пишување сè уште не е она што ќе стане, но имагинацијата, величието и чистата радост во свирењето се присутни во изобилство.“

Германскиот федерален министер за култура и медиуми, Волфрам Вајмер, го опиша откритието како „голем момент за светот на музиката“, додавајќи: „Ова е повеќе од само музичко истражување. Колегите во печатот ќе напишат дека тоа е светска сензација, но всушност, тоа е магија“.