Милијардерот и ко-основач на Microsoft, Бил Гејтс, извршниот директор на JPMorgan, Џејми Дајмон, извршниот директор на Nvidia, Џенсен Хуанг и Елон Маск во последните години го дадоа истото предвидување: работната недела наскоро ќе се скрати. Автоматизацијата, тврдат тие, ќе ги преземе рутинските задачи, ќе го ослободи времето на вработените и ќе ја турне четиридневната работна недела кон тоа да стане стандард. Гејтс дури ја предложи и идејата за работна недела од само два дена- пишува Каматица.

Сепак, Марк Диксон, основач и извршен директор на International Workplace Group (IWG), не верува во такво сценарио. Од својата позиција на чело на најголемиот светски снабдувач на флексибилни канцеларии – со повеќе од осум милиони корисници во 122 земји и 85 проценти од компаниите од листата Fortune 500 меѓу своите клиенти – тој смета дека пресметката едноставно не одговара.

– Сите се фокусирани на продуктивноста, така што тоа нема да се случи наскоро – вели Диксон отворено. – Суштината е во трошоците за работна сила – објаснува тој за Fortune.

Соединетите Американски Држави и Велика Британија се соочуваат со сериозна криза на трошоците за живот. Во исто време, додава тој, компаниите минуваат низ „криза на трошоците за бизнис“.

Во суштина, компаниите не можат да си дозволат да плаќаат исти плати за помалку часови, ниту пак можат да ја пренесат разликата на потрошувачите. Поради ова, времето што автоматизацијата го „ослободува“ е многу поверојатно да биде исполнето со нови задачи, наместо да се врати на вработените. Елон Маск тврди дека работата ќе биде опционална во иднина, но овој извршен директор вели дека вештачката интелигенција би можела да создаде повеќе работа, а не помалку.

Најгласните  се во Силиконската долина кои ја промовираат вештачката интелигенција како пат до повеќе слободно време. Најбогатиот човек во светот и сопственик на SpaceX, Tesla и Network X, Илон Маск, отиде дотаму што предвиде дека работата ќе стане целосно „опционална“ и повеќе како хоби, во рок од десет години. Во реалноста, Диксон верува дека такво сценарио би се случило само ако нема доволно работа за сите, а не затоа што работодавците одеднаш станале дарежливи. Според него, вештачката интелигенција веројатно ќе создаде повеќе работа, а не помалку. Секоја голема технолошка промена, тврди тој, следела сличен модел: страв од губење на работни места, а потоа проширување на можностите.

– Вештачката интелигенција ќе го забрза развојот на компаниите, па ќе има повеќе работа, само што ќе има различни работни места – вели тој.

Диксон се сеќава на Британија од 19 век, кога англиските текстилни работници протестираа против новите автоматизирани машини, плашејќи се дека ќе им го загрозат егзистенцијата, ќе ги намалат платите и ќе ги обезвреднат нивните вештини за време на Индустриската револуција.