Во италијанското село Небиуно, Ана Поси сè уште работи секој ден во своето кафуле „Бар централе“, каде што подготвува еспресо од 1958 година. Минатиот месец таа го прослави својот 101-ви роденден, пишува „Ројтерс“.

Кафулето го отворила заедно со својот сопруг пред повеќе од шест децении, а по неговата смрт во 1974 година, продолжила да работи сама. Продолжува да ги пречекува локалните жители и туристите, обезбедувајќи услуга што стана симбол на континуитет и интимност со заедницата.

– Овој бар не е само место за кафе. Луѓето доаѓаат да се сретнат, да разменуваат информации и да се поврзат. Исто така, им помагам со административните работи, а понекогаш им дозволувам да ги изложат своите уметнички дела тука бесплатно – изјавила Ана Поси.

Ана почнала да работи во угостителството веднаш по училиште. Нејзините родители воделе ресторан, бар и продавница за тутун, а по Втората светска војна работела во рестораните на нејзиниот чичко во Џенова. Таму ги научила сите аспекти на работата, од послужување и чистење до лидерство и организација.

Како што истакнува Ана, културата на кафе во Италија значително се променила во текот на децениите.

– На почетокот, барот секогаш беше полн. Работниците од блиските фабрики доаѓаа наутро на кафе, а подоцна пиеја и грапа. Тогаш, бизнисот имаше свој ритам и динамика – рекла таа.

Во текот на 1960-тите, „Бар централе“ доби подиум за танцување и привлече посетители од соседните градови. Ана стекна лојална клиентела меѓу адвокатите, лекарите и инженерите.

За неа, „Бар централе“ е многу повеќе од кафуле, тоа е место за собирање и поддршка на заедницата. Дури и на 101-годишна возраст, Поси покажува дека љубовта кон работата и луѓето нема рок на траење, а нејзината работа останува симбол на долговечност и посветеност.