Еднаш кога се приближувал кон Акапулко, Габриел Гарсија Маркес доживеал „откровение“ и ни самиот не знаел зошто – но морал да ја напише таа книга…

Доживувањето било целосно – на тоа место, во тој момент можел да ја издиктира целата прва глава од збор до збор.

Кога се вратил дома, се затворил во соба и почнал да пишува секојдневно 18 месеци. Пушел по 6 кутии цигари на ден, го продал автомобилот и речиси сите електрични апарати од дома за да го прехрани семејството и да купи хартија за пишување. Ги заложил преосанатите работи од дома за да го даде ракописот на издавачот.

И вредело – зашто неговиот роман „100 години самотија“ е еден од најчитаните светски романи. Во него се прикажани 100 години историја на измисленото колумбиско гратче Макондо и го следи семејството Буендија во седум генерации.

Во продолжение прочитајте неколку мудри мисли од Габриел Гарсија Маркес. 

– Само затоа што некој не те сака онака како што ти би сакал, не значи дека не си сакан од целото негово битие.

– Те сакам, не затоа што си ти, туку затоа што сум јас кога сум покрај тебе.

– Во животот не е важно она што ви се случило, туку она што го паметите и начинот на кој се сеќавате на тоа.

– Не плачи затоа што е готово. Радувај се затоа што се случило.

– Ниту една личност не ги заслужува твоите солзи, а таа што ги заслужува никогаш нема да те расплаче.

– Човекот има право да гледа друг од високо само кога треба да му помогне да стане.

– Вистински пријател е личноста која те држи за рака, а го допира твоете срце.

– Лагата е поудобна од сомнеж, покорисна од љубовта, потрајна од вистината.

– Можеби Бог сака да запознаеш многу погрешни луѓе пред да го запознаеш вистинскиот и кога тоа ќе се случи, ќе му бидеш благодарен.

– Староста нема никаква врска со тоа колку години имаш, туку колку старо се чуствуваш.

– Оној кој многу чека, може малку да очекува.

– Не се спротивставувај многу. Најдобрите работи се случуваат тогаш кога не ги очекуваш.

– Секогаш ќе има луѓе кои ќе сакаат да ве повредат, но треба да продолжите да верувате, само бидете внимателни.

– Ниту еден лек не го лекува она што радоста не може да го излекува.

– Мудроста ни доаѓа кога веќе не ни е од корист.