Секој познава барем една жена од соседството или од семејството која некогаш сите ја обожаваа. Беше љубезна, секогаш достапна и подготвена да им излезе во пресрет на сите. Со текот на времето, тоа се промени, почна да зборува директно, да одбива покани на кои не сака да оди и јасно да поставува граници.

Луѓето тогаш велат дека станала „тешка“. а таа всушност не е тоа, таа само престанала да живее според очекувањата кои со години ги носела на свој грб, што им должи на другите, како треба да се однесува и каква „мора“ да биде.

Од една перспектива, тоа изгледа како нагла промена на личноста. Од друга, како конечно да станала она што навистина е. Многу жени минуваат низ истото. Не стануваат потешки, туку се ослободуваат од туѓите очекувања.

Еве ги најважните нешта кои тие ги отфрлаат:

1. Не мора да одат секаде каде што се поканети, поканата веќе не ја доживуваат како обврска, туку како избор. Избираат каде ќе бидат присутни во согласност со сопствената енергија и желба.
2. Нивните чувства не мора да се оправдуваат, чувствата не мора да се докажуваат за да бидат валидни. Доволно е тие самите да ги препознаат и да ги прифатат како свои.
3. Не мора да ги решаваат туѓите проблеми и конфликти, сфаќаат дека не се одговорни за туѓите односи и недоразбирања. Ги пуштаат другите самите да преземат одговорност за своите ситуации.
4. Не должат топлина на оние кои не ја возвраќаат, престануваат да вложуваат емоции таму каде што нема реципрочност. Својата енергија ја чуваат за односи кои се искрено двонасочни.
5. Нивното време повеќе не е достапно за секого, почнуваат да го ценат своето време исто толку колку и туѓото. Не го нудат однапред, туку промислено одлучуваат кому и на што ќе го посветат.
6. Не ја прифаќаат секоја критика, особено не онаа што не е фер. Прават разлика меѓу корисна повратна информација и неосновани коментари. Не дозволуваат туѓата „сигурност“ во сопственото мислење да ги измами.
7.  Повеќе не ја ублажуваат вистината за да им биде пријатна на сите. Зборуваат искрено, без претерано „пакување“ на зборовите. Избираат автентичност наместо постојано прилагодување кон другите.
8. Не го чуваат туѓиот мир по цена на сопствениот. Сфаќаат дека мирот кој бара нивно повлекување не е вистински мир. Поставуваат граници за да ја зачуваат сопствената внатрешна рамнотежа
9. Не го организираат животот околу тоа сите да ги сакаат. Се откажуваат од потребата да им се допаднат на сите. Се фокусираат на односи во кои се прифатени токму такви какви што се.