Кинеската економија штотуку почнуваше да се отвора кон крајот на 1980-тите, кога еден решителен ученик што го напуштил средното училиште се упатил кон Пекинг со 600 пара чевли. Динг Шижонг ги направил во фабриката на роднина и почнал да ги продава. Парите што ги заработил биле од корист за неговата прва работилница каде што почнал да прави обувки за други компании. 17-годишникот бил еден од многуте нови претприемачи во Кина додека капитализмот се развивал под будното око на владетелите на Комунистичката партија. Но, како што се испостави, Динг имал многу поголеми планови.

Неговиот бизнис оттогаш прерасна во супербренд за спортска облека наречен „анта“, кој гради стабилно место меѓу меѓународни брендови, вклучувајќи ги „арк’терикс“ и „саломон“. Неодамна купи удел во „Пума“.

Сега се обидува да се соочи со брендови како „најк“ и „адидас“, цел што Динг ја изнесе во 2005 година: „Не сакаме да бидеме „најк“ на Кина, туку „анта“ на светот“.

„Анта“ можеби сè уште не е познато име на Запад, но има повеќе од 10.000 продавници во Кина и спонзорира врвни спортисти како што е скијачката по слободен стил Ајлин Гу.

Во февруари, го отвори својот прв американски аутлет – водечка продавница во луксузната област Беверли Хилс во Лос Анџелес. Глобалниот поттик на компанијата, кој доаѓа во време кога Доналд Трамп има за цел да врати фабрички работни места во САД со царини, истакнува колку се неопходни и конкурентни кинеските синџири на снабдување за производството.

Подемот на „Анта“ – што значи „безбедни чекори“ – не е баш уникатен. Основана во 1991 година, „Анта“ започна далеку од сјајот и гламурот на Беверли Хилс како мал производител во градот Џинџијанг во југоисточната провинција Фуџијан. Џинџијанг брзо се разви од мирна земјоделска област во „главна престолнина на чевли“ на светот како дел од планот на владата за создавање специфични индустрии во различни провинции.

Наскоро, имаше прилив на инвестиции од гигантите за патики кои бараа странски фабрики што би можеле да им помогнат да ги намалат трошоците за производство. Неколку кластери фокусирани на различни видови обувки се појавија во Џинџијанг и соседните градови долж источниот брег, секој со свој специјализиран синџир на снабдување.

Во срцето на центарот Џинџијанг се наоѓа градот Чендаи, површина од околу 40 квадратни километри (15,4 квадратни милји) која е дом на илјадници фабрики и добавувачи. Областа помогна да се зацврсти угледот на градот во производството на чевли за глобални брендови како што се „најк“ и „адидас“. Секој центар ги собра добавувачите на врвки, ѓонови и ткаенини, како и логистички фирми кои помагаат брзо да се претворат дизајните во производи подготвени за продавници и да се испорачуваат.

До 2005 година, само Фуџијан произведуваше речиси една петтина од чевлите во светот, според проценките на ОН. Дури една третина од работниците во Џинџијанг сè уште се вработени во еден од илјадниците производители на чевли во градот, кој е меѓу економските области со највисока заработка во Кина.

Нешто слично се случило во различни делови на Кина – Џинџијанг бил само еден од многуте производствени кластери само на источниот брег. Другите произведувале облека или електроника.

Ова ниво на специјализација во производството било невидено на друго место во светот во тоа време, вели вонредниот професор на Универзитетот во Бат, Феи Ќин, кој ги проучувал фабриките низ источна Кина во 2000-тите.

„Тие научиле не само како да заработат повеќе, туку и како да произведуваат подобро, побрзо и поконзистентно“, додава Феи- објави ББС.

„Пума“ во големи проблеми: компанијата отпушта 900 работници и планира целосен пресврт