Франција се подготвува за уште еден топлотен бран, а метеоролозите очекуваат неподносливо високите температури да се вратат оваа недела, а со нив и истото прашање што постојано се поставуваше во јуни – зошто Франција едноставно не ги вклучува клима уредите, пишува Си-ен-ен.

Според Француската агенција за енергетска транзиција, само околу 24 проценти од француските домаќинства имаат климатизација – во споредба со 18 проценти пред само две години, но сепак значително помалку од приближно 50 проценти во соседна Италија.

Алексија, 26-годишна девојка која живее на периферијата на Париз, вели дека конечно попуштила кога дознала дека доаѓа уште еден топлотен бран.

„Сите клима уреди што размислував да ги купам беа распродадени. Затоа побрзав да купам уште еден пред да ги снема сите.“

Во меѓувреме, само седум проценти од француските училишта се опремени со климатизација, а илјадници училишта ги затворија своите врати минатата недела бидејќи температурите во училниците станаа неподносливи. Со повеќе од 2.000 дополнителни смртни случаи регистрирани во текот на шест дена на врвот на јунскиот топлотен бран, според здравствените власти, францускиот културен отпор кон климатизацијата почна да опаѓа.

Французите долго време ги сметаа клима уредите за грди, бучни, непотребни и – пред сè – американски. Исто така, верувањето дека престојот во климатизиран воздух може да предизвика болест долго време е вкоренето во Франција. Наместо тоа, француската градежна традиција се потпира на дебели камени ѕидови и затворени капаци на прозорците, т.е. пасивни методи на ладење кои биле сосема доволни кога летата биле благи.

Постојат и регулативи. Репутацијата на Франција како земја оптоварена со бирократија и прекумерна администрација целосно се однесува на клима уредите. Во зградите од 19 век што ја дефинираат силуетата на Париз, на станарите редовно им се одбива дозвола за инсталирање надворешни кондензациски единици, бидејќи правилата за заштита на наследството го зачувуваат униформниот изглед на покривите и фасадите на градот, од кои повеќето се изградени за време на големата реконструкција на главниот град под Наполеон III од страна на Жорж-Ежен Осман. Во зградите со заедничка сопственост, одобрението од заедницата на сосопственици е потребно пред да се инсталира фиксен клима уред, а инсталациите извршени без таква дозвола можат насилно да се отстранат.

Како што се приближуваат претседателските избори во 2027 година, климатизацијата стана плодно политичко прашање. Крајнодесничарското Национално собрание на Марин Ле Пен беше најгласниот застапник на климатизацијата, повикувајќи на национален „климатски план“ што би ги опремил сите училишта и болници со климатизација, како и програма за бескаматни заеми од 23 милијарди долари гарантирани од владата, така што помеѓу 30 и 40 милиони домаќинства би можеле да инсталираат климатизација.

Зелените, традиционално најжестоките противници на климатизацијата, го менуваат својот став, а лидерот на партијата Марин Тондеље призна дека ладењето сега е неопходно, барем во некои училишта и болници. Лидерот на крајнолевичарската партија „Непобедлива Франција“, Жан-Лук Меланшон, предупреди на опасностите од масовното климатизирање, велејќи дека нивното поставување насекаде „значи предизвикување уште поголема штета“.

Речиси 9.000 луѓе починаа во Франција во текот на неделата на топлотниот бран