Прашањето од каде потекнува интелигенцијата со децении го привлекува вниманието на научниците. Иако генетиката има значајна улога во развојот на когнитивните способности, истражувањата покажуваат дека интелигенцијата не може едноставно да се поврзе само со еден родител, пишува „Н1“.

На способностите на детето влијаат голем број фактори – наследните карактеристики, средината во која расте, воспитувањето, образованието, но и квалитетот на односот што го гради со родителите.

Зошто се смета дека мајката може да има поголемо влијание?

Некои истражувања се темелат на откритието дека одредени гени поврзани со когнитивните способности се наоѓаат на Х-хромозомот.

Бидејќи жените имаат два Х-хромозоми, а мажите имаат еден Х и еден У-хромозом, постои поголема веројатност детето дел од овие гени да ги наследи од мајката.

Истражување на научници од Универзитетот во Пекинг покажало дека гените поврзани со Х-хромозомот можат да имаат важна улога во развојот на интелигенцијата. Во исто време, научниците утврдиле дека гените од машкиот У-хромозом имаат поголемо влијание врз одредени телесни карактеристики.

Сепак, важно е да се нагласи дека дел од овие сознанија се добиени преку експерименти врз глувци. Иако истражувачите забележале одредени сличности и кај луѓето, стручњаците предупредуваат дека интелигенцијата не може да се објасни само преку еден хромозом или преку влијанието на еден родител.

Станува збор за сложена особина во чиј развој учествуваат голем број различни гени.

Експериментите со глувци открија интересен образец

Во истражувањата врз глувци научниците забележале уште една интересна појава.

Животните кои имале поголем удел на мајчини гени развиле поголем мозок и помало тело, додека оние со поголем удел на таткови гени имале поголемо тело, но помал мозок.

Иако овие резултати даваат интересен увид во начинот на кој функционира генетиката, тие не можат директно да се применат кај луѓето.

Човечкиот развој е многу посложен, а интелигенцијата е резултат на меѓусебното дејствување на наследните фактори и влијанијата од околината.

Љубовта и поддршката се подеднакво важни

Гените не се единствениот фактор што влијае врз развојот на детските способности. Истражувачи од Универзитетот во Вашингтон утврдиле дека важна улога има и квалитетот на раната врска меѓу мајката и детето.

Во текот на седумгодишно истражување, научниците следеле семејства и откриле дека децата кои добивале повеќе емоционална поддршка од мајките и чии развојни потреби биле подобро препознаени, во просек имале околу 10 проценти поголем хипокампус.

Хипокампусот е дел од мозокот кој е важен за паметењето, учењето и управувањето со стресот.

Овие резултати покажуваат дека топлината во семејството, чувството на сигурност и стимулативната средина можат значително да придонесат за развојот на детскиот мозок.

Интелигенцијата е комбинација од повеќе фактори

Современата наука сè повеќе се согласува дека интелигенцијата не ја одредуваат само гените.

Врз неа влијаат и начинот на воспитување, образованието, исхраната, здравствената состојба, животните искуства и средината во која детето расте.

Иако некои истражувања укажуваат дека мајчините гени можеби имаат нешто поголема улога во одредени аспекти од развојот на мозокот, стручњаците нагласуваат дека способностите на детето се резултат на сложена комбинација од наследни фактори и влијанија од околината.

Затоа, покрај генетското наследство, љубовта, поддршката и поттикнувачката семејна средина остануваат меѓу најважните фактори за здрав развој на детето.

Психијатар предупредува: Родителите кои прават сè наместо децата ги прават ментално послаби