Падот на плодноста не е проблем само кај луѓето, штетни влијанија врз животната средина тивко го поткопуваат репродуктивниот потенцијал кај речиси сите форми на живот. Најновата ревизија објавена во списанието „Emerging Contaminants“ открива дека синтетичките хемикалии и затоплувањето на климата дејствуваат заедно како „смртоносен тандем“ кој го менува текот на еволуцијата, „Физ.орг“.

Истражувањето покажува дека е речиси невозможно да се избегнат синтетичките хемикалии, освен ако не сте суштество што живее на самото дно на океанот. Овие молекули наоѓаат пат до живите системи преку храната, воздухот и директната апсорпција преку кожата. Од 140.000 регистрирани синтетички хемикалии, повеќе од 1.000 се класифицирани како ендокрини дисуптори. Тие ја имитираат или ја блокираат работата на природните хормони. Научниците го споредуваат нивното влијание со „шепот кој е доволно моќен да го пренасочи правецот на ураган“.

Топлината не само што директно ја намалува способноста за репродукција, туку и ја зголемува токсичноста на веќе присутните загадувачи во организмот.

Трагични последици низ животинскиот свет

Студијата ги анализираше ефектите врз инвертебратите, рибите, птиците, рептилите и цицачите, откривајќи застрашувачки податоци.

Полжави: Хемикалиите од боите за бродови предизвикуваат женките да развијат машки репродуктивни органи, што води до целосна стерилност на популациите.

Морски желки: Бидејќи температурата во гнездото го одредува полот, зголемената топлина резултира со раѓање на речиси исклучиво женски единки кај зелените морски желки.

Птици: Пестициди како DDT предизвикаа лушпите на јајцата да станат толку тенки што пукаат за време на инкубацијата, што доведе до девастација на популациите на сивиот сокол.

Морски лавови: Топењето на мразот предизвикува предвремени породувања, додека хемиската изложеност се поврзува со појава на тумори на матката.

Што се случува со луѓето?

Кај луѓето, изложеноста на т.н. „вечни хемикалии“ (PFAS) се поврзува со намалени шанси за зачнување и послаб квалитет на ембрионите при ин витро третманите. Дополнително, студиите потврдија присуство на микропластика во тестисите и семената течност кај мажите, што директно влијае на бројот и подвижноста на сперматозоидите.

Заклучок:

Научниците предупредуваат дека е потребна координирана глобална акција за контрола на пластиката и хемикалиите, како и итно справување со климатските промени. Без овие мерки, биодиверзитетот на планетата е на пат кон неповратно уништување.