Шалот што виси од џебот на палтото и ракавиците заборавени во кафуле се само некои од примерите како во зима имаме повеќе можности да губиме работи. Тоа ги вклучува и моментите кога дома не можете да ги пронајдете клучевите или оние фрустрирачки ситуации кога го барате мобилниот телефон, велејќи: „Па пред малку ми беше во рака!“.

Немојте да бидете престроги кон себе. Дури и Марк Мекданиел, кој речиси педесет години се занимава со проучување на човечката меморија и учењето, неодамна го заборавил шеширот под столче во ресторан. Не го носи често, па едноставно заборавил на него, пишува „Дејли мејл“.

– Треба да знам како да се сетам дека треба да се сетам, но во моментот едноставно не мислите дека нешто ќе заборавите – изјавил Мекданиел, почесен професор по психолошки и мозочни науки на Универзитетот Вашингтон во Сент Луис.

За среќа, постојат стратегии кои можат да помогнат да престанете да губите работи.

Даниел Л. Шактер, професор по психологија на Универзитетот Харвард и автор на книгата „Седумте гревови на меморијата“, вели дека губењето работи е нешто кон кое сите сме склони, во различен степен. Тоа зависи од животните околности кои ни го одвлекуваат вниманието од сегашниот момент.

Наместо да станува збор за лоша меморија, проблемот може да биде „прекин на спојот меѓу меморијата и вниманието“, објаснил Шактер. Според истражувањата и личното искуство, токму тоа е одговорно за многу пропусти во паметењето кои резултираат со губење предмети.

Меморијата во мозокот се одвива во три фази: кодирање, складирање и извлекување. Шактер го споредува губењето клучеви со возачи кои безбедно стигнуваат на одредиштето, но не се сеќаваат како стигнале таму. Во двата случаи, дејството не било соодветно кодирано затоа што луѓето размислувале за нешто друго, што подоцна го отежнува присетувањето.

– Потребно е да се вложи малку когнитивен напор. Во моментот на кодирање, мора свесно да го насочите вниманието – рекол Шактер.

Една од најдобрите стратегии е создавање рутини. Ако одредени предмети секогаш ги оставате на исто место, нема да мора постојано да се сеќавате каде се наоѓаат. Шактер предлага да ги идентификувате предметите кои најчесто ги губите, како телефонот, паричникот или клучевите, и за нив да создадете јасна и постојана навика.

Друга корисна техника е т.н. „елаборација“. Мекданиел објаснува дека мозокот подобро памети кога добива повеќе информации што можат да се поврзат. Еден практичен начин е гласно да кажете каде сте го оставиле предметот, особено ако станува збор за нешто што не го користите редовно.

– Гласното изговарање создава подобро кодирање бидејќи ве тера да обрнете внимание, а истовремено создава побогато сеќавање – рекол Мекданиел.

Екстремна форма на оваа техника е т.н. „палата на сеќавања“, при што се визуелизира позната околина и предметот се поврзува со конкретна локација и причина. На тој начин, дури и ако не се сетите веднаш да го земете предметот, полесно ќе се присетите каде сте го оставиле.

Доколку забележите дека значително почесто губите работи отколку порано, а тоа е придружено со други проблеми со меморијата кои го нарушуваат секојдневното функционирање, Шактер советува да побарате лекарска помош.