Историските медицински записи покажуваат дека човечкото тело е многу поиздржливо отколку што најчесто се претпоставува. Медицинската литература изобилува со неверојатни примери, како случајот со Французин кај кого во 2007 година било откриено дека живее без дури 90 отсто од мозокот, пишува „Саенс фокус“.

Станува збор за маж од Франција кој во тоа време имал 44 години и водел сосема нормален живот, сè додека лекарите не утврдиле дека има екстремен облик на хидроцефалус – состојба при која мозочното ткиво во голема мера е заменето со цереброспинална течност.

Овој случај претставува фасцинантен пример за биолошката приспособливост на човекот и таканаречената функционална редундантност, при што преостанатото ткиво ја презема улогата на изгубеното. Во овој контекст, тоа се објаснува со способноста на мозокот за невропластичност.

Сличен принцип важи и за парните органи, како белите дробови, бубрезите или тестисите. Доколку еден од нив престане да функционира или биде отстранет, другиот може да ја преземе неговата функција и да овозможи нормален живот.

Во одредени ситуации, современата медицинска технологија овозможува преживување дури и по губење на витални органи. Така, еден млад Американец живеел цели 555 дена со вештачко срце кое го носел во ранец, откако неговото природно срце било отстрането, а пред да добие трансплантација.

Постојат и таканаречени случаи на „празни гради“, при кои хирурзите ги отстрануваат и срцето и белите дробови, а нивната функција ја презема апарат за одржување во живот познат како екстракорпорална мембранска оксигенација (ECMO).

Забележани се и случаи на луѓе кои живееле без повеќе внатрешни органи истовремено. Кај некои пациенти со рак на желудник, на пример, мора да се отстранат повеќе органи за варење, вклучувајќи го целиот желудник, слезината, панкреасот, тенкото и дебелото црево.

Во вакви случаи, преживувањето е можно благодарение на комбинација од ензимска терапија, строго прилагодена исхрана, интравенско хранење и редовна надокнада на инсулин.

Меѓу органите без кои човек може да живее се и жолчната кеса, мочниот меур, тироидната жлезда и слепото црево.

Сè уште не е целосно јасно дали постои граница за бројот органи без кои човек може да преживее во исто време. Сепак, губењето на повеќе органи одеднаш носи висок ризик од смрт поради масивно крварење, инфекции или тешка физичка траума.