Есента во книжарницата и издавачката куќа „Или-или“, како никогаш досега, дефинитивно ѝ припаѓа на поезијата. По објавените книги од Игор Исаковски, Георги Господинов, Ана Пејчинова, оваа „поетска есен“ ја заокружува и дебитантската стихозбирка на Игор Анѓелков, симболично насловена „Ноември“.

Книгата „Ноември“, која е дел од едицијата „Поеза“, од печат излезе на 5 ноември и таа е 12-тото објавено издание на авторот, по седумте прозни и четирите филмско-есеистички дела.

Стихозбирката „Ноември“ содржи дваесет песни поделени во три циклуси: „Револуција“, „Љубов“ и „Под небо во боја на бамји“. Анѓелков за својата прва поетска објава се шегува дека е „тешко да се стане поет на 50+“, образложувајќи во поговорот зошто се одлучил на ваков потег.

– Речиси секој писател својата пишувачка активност ја започнал со песни. Тоа е детерминирано од образовниот процес, при што во светот на пишаниот збор влегуваме токму преку поезијата за деца. И навистина, моите први обиди беа поетски. И не само тоа ‒ мојата прва официјална објава во сериозно списание беше „нешто што наликува на поезија“, а се случи пред три децении, со што само ми се потврди тезата дека речиси секој раскажувач започнува со пишување поезија.

Како аргумент плус, се сетив и дека поезијата се провлекува низ сите мои прозни дела. Во првиот роман „Крај-пат“ еден од ликовите е музичар што пишува прекрасни балади и чијашто поезија е составен дел од приказната. Поднасловот на мојот втор роман „Фото синтеза“, пак, е многу поетичен: „под небо во боја на бамји“, и тоа со години „плачеше“ за понатамошна разработка.

Подоцна, во збирката раскази „Двојна експозиција“, се провлекува песната „Уморен“, на која многу читатели реагираа пофално, бидејќи е слика и прилика на времето во кое живееме. Сето ова ми создаде мисла дека, можеби, навистина е време за објавување на првата стихозбирка – објаснува авторот Игор Анѓелков.

(Текстот е објавен во „Културен печат“ број 307, во печатеното издание на весникот „Слободен печат“ на 15-16.11.2025)