Да бидеме искрени, сите би сакале секогаш да сме насмеани и безгрижни, но реалноста е поинаква. Никој не е поштеден од моменти на тага, разочарување, непријатни изненадувања или од силна емотивна реакција по гледање трогателен филм. Во такви моменти сите сме пуштиле по некоја солза, и жените и мажите. Иако многумина ја избегнуваат оваа, на прв поглед непријатна емоција, солзите можат да бидат исклучително лековити. Во плачењето има нешто длабоко човечко – и кога не боли, и кога сме совладани од среќа, пишува „Живим“.

Природен начин на ресетирање

Научниците веруваат дека плачењето делува како природен вентил за ослободување на емоционалната напнатост. Според докторката Лорен Бајлсма од Универзитетот во Питсбург, солзите најчесто се појавуваат кога телото го достигнало врвот на стресниот одговор. Тогаш, кога организмот се префрла од состојба на „бори се или бегај“ во посмирен ритам, плачењето помага повторно да се воспостави рамнотежа.

Иако можеби не изгледа така, плачењето може позитивно да влијае на расположението. Доктор Џонатан Ротенберг наведува дека околу две третини од луѓето чувствуваат олеснување по плачењето, особено кога солзите доаѓаат по период на силен стрес.

Плачот како повик за поврзување

Плачењето е и начин да се побара внимание и поддршка. Бебињата, на пример, преку солзи го изразуваат чувството на глад, болка или потребата за утеха. Иако со возраста научиме да зборуваме, таа потреба не исчезнува. И возрасните со солзите испраќаат порака: „Ми требаш“. Во моменти на беспомошност, тие стануваат мост кон емпатија, грижа и разбирање.

Солзите како прочистување

Биохемичарот Вилијам Фреј уште во седумдесеттите години открил дека емоционалните солзи содржат повеќе протеини и нуспроизводи на стрес отколку оние што ги предизвикува, на пример, сечењето кромид. Иако поновите истражувања не го потврдија тоа целосно, идејата останува привлечна – дека плачењето е и емоционално и биохемиско ослободување.

Физичкиот напор на плачењето

Плачењето има и своја физичка страна: забрзано чукање на срцето, црвенило на кожата, дрхтав глас. Иако во моментот тие реакции не изгледаат како опуштање, доктор Ротенберг го опишува плачењето како „вежба за телото“. Пулсот расте, потењето се зголемува, а мускулите се напнуваат и потоа се релаксираат.

На крајот, солзите се јазик на телото – нем израз на чувствата што нè совладуваат, доказ дека сме живи, чувствителни и искрени пред себе.