Ова е приказна за Невена Митиќ, девојка од Ниш, која пред 26 години, сонувајќи за принц на бел коњ и оставајќи сива сегашност за подобра иднина, се фрли во мрежата на трговци со жени, во присилна проституција во Германија и Холандија. А, животот ја однесе дури и подалеку од тоа. Нишкото Сити радио ни овозможи во целост да ја прераскажене нејзијата судбина.

Невена живее во Бразил веќе 20 години, каде работи и е активна. Својата животна приказна и искуство ги стави во служба на едукација на девојчиња и жени ширум светот, со цел да ги предупреди на невидливите предатори кои се тука, насекаде околу нас.

Иако Сити радио и понуди целосна анонимност на Невена, заради чувствителната тема со која се занимава овој текст инсистираше да ги користиме нејзиното вистинско име и презиме, како и фотографии.

Бидејќи, и покрај и покрај сè што преживеала, таа е силна, храбра и неверојатна жена која се почитува, сака и цени себеси.

ПОЧНА КАКО И СЕКОЈА БАЈКА, ПОТОА ПРИНЦОТ СЕ ПРЕТВОРИ ВО SВЕР

Како и во секоја бајка, па дури и погрешната, се појави принцот. Згоден, мускулест, антички убав, синоок. Тој ја увери дека таа е негов намерен избор и дека ќе ја одведе доволно далеку за да заборави сè што сака да остави. Таа му веруваше целосно, бидејќи, како да не верува во совршениот и сон принцот што го чека толку долго. И со истата самодоверба, се качи во возот со него, што ќе ја одведе како челичен коњ кон посреќен и посреќен живот.

Таа сфати дека нешто не е во ред, вели Невена, веднаш штом тргна возот. Јасно ја виде и на тоа се сеќава и денес, дури четвртина век подоцна, таа промена на лицето и очите на човекот во кој веруваше, кој таа го сакаше. Тој дури и не се обиде да го скрие тоа. Првото шкрипење на тркалата на шините се совпадна со нејзиното прво кршење. Тој застрашувачки момент и навести за сè што ќе и го промени животот до тој степен што почнувајќи од  следните 24 часа и требаа години за да се соземе.

Сомнежот беше зголемен на првиот граничен премин. Иако никој од нејзината група немаше виза неопходна за влез во која било земја од Европската унија во тоа време, царинскиот службеник ги зеде пасошите, ги зеде и им ги врати по неколку минути, посакувајќи им среќен пат. Сега Невена се сомнева дека бил платен за да го стори тоа, исто како што верува дека тоа се случило повторно на сите други гранични премини. Други три девојчиња патуваа со неа и сите се качија на тој воз на идентичен начин. Со принцови на бел коњ кои им понудиле живот на раскош и благосостојба, далеку од бурниот, мизерен Балкан, каде што луѓето пукаат и живеат под границите на достоинството.

24 часа подоцна, Невена е во мал град на границата со Германија и Холандија. Принцот на бел коњ, кој го смени лицето во жаба за време на патувањето, целосно го соблекува костумот на таа прва дестинација. Тој се претвори во ѕвер, опасен и насилен. Девојчињата биле претепани, психички и физички скршени. Јасно им е дека бајката тргна наопаку и дека тие се претворија во алатка на трговци со луѓе, во средство за заработка. Дека веќе немаат име и презиме, дека немаат слобода, дека немаат право да одлучуваат за ништо.

Во тој момент, Невена, преплашена, донесе важна одлука. Да преживее по секоја цена. Да се избегне каква било ситуација за која би можела да биде брутално казнета. Да биде над силеџијата во неговата моќ. Да биде попаметна од нив. За да избегне понатамошни удари и да се спаси, таа понуди да биде кооперативна, ласкајќи им, нудејќи им веднаш да започне со работа, бидејќи, како што ги увери, беше свесна дека им должи многу.

„Таа вечер, во тој бар во Германија, седев покрај еден човек кој ме меркаше. Бев облечена најнормално. Требаше да ме „тестира“, да ме процени за моите „сопственици“ дали ќе можам да им донесам многу пари. Тој ме гледаше, а јас размислував како во кошмар: „Што правам овде? Кои се овие луѓе? Како е можно сето тоа воопшто? “„ Јас, всушност, не бев таму. “- со широка насмевка опишува Невена, толку искрено што скоро го повредува соговорникот, затоа што ужасот од учењето дека сте се нашле во синџирот на трговија со луѓе, дури и потсетување на тој момент, се очекува да предизвика спазам, крик и не насмевка.

СКОРО Е НЕВОЗМОЖНО ДА ГИ ПРЕПОЗНАЕТЕ ТРГОВЦИТЕ СО ЛУЃЕ

Невена објаснува дека нејзината долгорочна психотерапија и помогнала да се справи со сите трауми и дека будизмот, за кој се интересирала пред 16 години, всушност и обезбедил одговори на оние прашања што и прошле низ главата таа вечер во барот.

„Можеби звучи чудно, но сè во нашиот живот се случува со причина. Јас, тогаш исплашена, наивна девојка, му се јавив на тој sвер да дојде да ме земе и да ме однесе. Не го препознав, но го повикав. Свесна сум за тоа сега “, вели оваа неверојатна жена.

Не е нејзина вина што не го препозна, бидејќи всушност е невозможно да се препознаат такви ѕверови. Тие се невидливи, можат да бидат насекаде и на секое место. Тие не предизвикуваат сомнеж или внимание. Во нејзиниот случај, станува збор за поранешен брилијантен студент, совршен во секој поглед. На прв поглед, добро и паметно момче од соседството. И убав, згоден. Еден од оние што секоја мајка би го посакала за животен придружник на својата ќерка. До кој степен тој е, всушност, злобен, Невена ќе разбере на гаден начин.

„Ми се јави и ми нареди да му донесам чаша вода во собата. Во собата имаше една девојка која толку многу ја тепаше што имаше крв наоколу. На креветот се наоѓаше неговата долна облека, чорапи, облека, сите брендирани и скапоцени. Насекаде имаше крв, девојчето беше осакатено, а тој се тушираше и пееше. Згора на се тој пееше. “- Невена вели дека била скаменета и сметала дека никогаш повеќе не треба да прави ништо лошо за да нема друга крвава дамка на подот, додека психопатот пее над неа.

СЛУШАЈ ЗА ДА ПРЕЖИВЕЕШ

Во Германија, Невена остана неколку месеци. Таа вели дека не се сеќава колку долго. Еден месец, два. Таа признава дека свесно не се сеќава на многу работи. Тогаш полицијата изврши рација во барот.

„Другите девојки немаа документи, јас скоро среќна, му го предадов пасошот на службеникот. Мислев дека е крај, дека сигурно ќе ме заштитат. Во полициската станица ми рекоа дека ќе ме депортираат во Југославија “, продолжува поранешната жртва на нелегални трговци со луѓе.

Сепак, еден повик до полициската станица и глас што мирно и кажува дека не смее да каже ниту збор за тоа дека не е таму по своја волја и дека е во организиран синџир на присилна проституција, предизвикува страв кај неа. Таа е програмирана, вели Невена, да слуша без размислување, бидејќи тоа е начинот да се преживее. На ист начин на и кога тој го зема телефонот во рака без дискусија, додека туѓа рака го бира бројот на нејзиното семејство во Ниш и повторува како мантра пред заканувачки поглед: Добро сум! Сè е во ред! “, додека нејзината утроба се сврти од таа ужасна лага. И од тивката вистина дека Невена веќе не постои во реалниот живот, дека името што е наменето за неа и на кое мора да одговори е – Мартина.

„Размислував, што друго да им кажам. Дали треба да врескам во слушалката за помош? Ќе ме убиеја “, вели Невена.

Наместо да бидат депортирани, тие ја ослободуваат од полициската станица. Следниот ден, таа беше пренесена преку границата кон Холандија. Нејзините документи биле одземени. Таму се сместени во хотел среде шумата. Луксузен, убав, со базен. На прв поглед, се чини дека тоа е место каде богати убави девојки се забавуваат со уште побогати мажи. Доброволно, без присила. Нивните макроа се повеќе отсуствуваат.

„Полни со пари што ги заработуваме за нив, тие патуваат. Тие одат во Амстердам и на други места. Тие си поминуваат  на различни начини, убедени дека сме толку скршени што нема да се осмелиме да бегаме во нивно отсуство. Да, знаат дека ќе не најдат и ќе не убијат ако се обидеме “, продолжува Невена.

„Во тоа време, почнав да пијам многу. Барав начин да го преживеам сето тоа. За среќа, нашите „сопственици“ беа скржави и не сакаа да трошат пари на дрога за нас. Многу други девојки земале дрога секој ден. Секој ден, да издржамт таков живот “.

И ТОГАШ СЕ ПОЈАВИ ДРУГ ПРИНЦ – БЕГСТВО ДО СЛОБОДАТА

Мажите кои плаќале за секс со нив не знаеле дека девојќите не се таму доброволно. Ова било строго забрането. Што и да им се случуваше меѓу четирите sида од собата, тие мораа да бидат насмеани со клиентите, да донесат пари, огромни пари.

Интересно е тоа што иако ропството траеше две години, Невена не го напушти сонот дека вистински принц на бел коњ ќе се појави и ќе ја извлече од наметнатиот живот. П влегол во нејзиниот живот. Вели дека бил и криминалец. Тој се занимавал со производство на екстази. Дојде во вилата, плати за секс со девојки. Тој многу и се допадна на Невена. По некое време, тој понуди да ја земе, да биде сама со него. Тој ја однел во една локална дискотека и за прв пат и понудил да проба екстази. Под влијание на дрога, на која не била навикната, прво се согласила, а потоа, како што вели, се исплашила. Ги повикала девојките во вилата по телефон и им кажала со кого е, за да знаат ако и се случи нешто. Таа го замоли П. да ја врати пред луксузниот кафез во кој беше притворена две години и тој го стори тоа без дискусија. Неговиот гест ја увери дека може да му се верува.

Кога стасале пред портата таа се скршила и му ја раскажала целата приказна. Дека била доведена со измама и присилена на проституција, дека била малтретирана и дека се плашела од оние кои во рацете ја имале не само нејзината документација, туку и нејзиниот живот.

Таа се согласи со него дека сака да побегне од сето тоа, a тој се согласи да и помогне. По враќањето во вилата, им се доверила на другите три придружнички и планирала да избега.

Макроата ги известуиле дека клиентите ги покануваат во дискотека во градот. Таму стигнале со такси, оттаму пеш на друга локација, од каде, повторно со такси, стигнале до договореното место каде што ги чекал П. со автомобил и ги возел на безбедни скривалишта. Невена остана со него во изнајмен стан.

Бидејќи ги познавал макрота, пред нив се преправал дека наводно бил загрижени за нивната безбедност. На Невена и беше сосема јасно дека не смее повторно им падне во раце бидејќи скапо ќе плати за одлуката да побегне.

Во станот поминала два месеци со П. Живееше со него. Таа се плашеше од сопствената сенка, не се осмелуваше да замине никаде и реши дека треба да зачекори кон сопствениот страв и да се соочи со самиот ѓавол. Тоа ќе се случи, но неколку години подоцна во Србија. Таа му се јави на макрото на телефон и закажа состанок со него на фреквентно место, во кафуле, во градот. Во тој момент, по којзнае кој пат, сфати дека тој навистина е бескрупулозен злобен криминалец.

„Седевме во кафуле, еден спроти друг. Се однесуваше како да сме најдобри пријатели, како ништо да не се случило уште од првиот ден кога влегов во возот полн со надеж “, објаснува Невена.

П. и таа не продолжиле да  живеат заедно. Сè што му се случи беше премногу, вели тој.

„Бев во тешка психолошка состојба. За мене, тој беше сè. Немав никој освен него. И ништо. Трауматизира, станав премногу приврзана за него. Не можеше повеќе да издржи. Ме возеше еден ден пред куќата на неговиот најдобар пријател, кого го познавав затоа што беа неразделни и ми рече: ‘Ќе ти биде подобро без мене, ќе видиш! Тој беше во право. “- ја продолжува својата приказна нашата соговорничка.

П. ќе го види повторно за прв и единствен пат – 18 години подоцна. Тој ја најде на Фејсбук. Отпатува да го види и наместо некогаш силниот богат човек, склон кон криминал, ќе најде непрепознатлива личност, свртена кон Кабала, која живее во сиромаштија. Тој беше нејзиното спасение, но не и вистинскиот принц на бел коњ за кој сонуваше уште како дете, иако тој ја увери дека се работи за две тела и една душа.

ПОСАКУВАШЕ ДА ОДИ ШТО ПОДАЛЕКУ ОД ЕВРОПА И ОТИДЕ

Се навраќаме на моментот кога таа се најде пред куќата на пријателот на П. Сега повторно беше сама, со никој на кого можеше да се потпре. И остана само траумата што предизвика да има ноќни кошмари ноќ по ноќ. И тогаш повторно се случи нешто неверојатно.

„Ништо навистина не ни се случува случајно. Го знам тоа сега и и се помирив сто тоа. Навистина, треба да се биде внимателен со желбите. Освен што сакав принц на бел коњ, сакав да патувам и далеку, што подалеку од сè, далеку од Европа, бидејќи се плашев да останам таму. Едноставно, сакав да бидам некаде каде што ќе се чувствувам слободно. И одеднаш слушнав – Бразил. “- мирна и насмеана раскажува Невена.

Тој и понуди да и помогне и да ја однесе во Бразил. Таа прифати, со лажен пасош во џеб, се качи во авион кој леташе кон Рио де Женеиро. Тој постојано патуваше во Рио, имаше пари и сакаше да патува во топлите земји.

По пристигнувањето во Рио, Невена повторно се најде во клуб, за среќа за многу кратко време. Бидејќи во нејзиниот живот се појави нејзиниот поранешен сопруг. Само што ја виде, тој понуди да ја однесе од таму и тој момент всушност означи вистинска пресвртница во нејзиниот живот. Потпирајќи се на него, таа конечно направи големи чекори во животот надвор од грдото и болно минато, криминалот и проституцијата. Тој ја охрабри да започне со терапии и сè што ќе и донесе многу посакуван мир и исполнување. Потоа започна да учи реики, јога.

Психотерапијата и помогна да ја врати разнишаната самодоверба, да дефинира што сака да прави, а што не.

„Се барав себеси и што ми недостасува. Поранешниот сопруг ми даде убав живот. Можев да одам каде што сакав, да земам такси, да ручам во најскапите ресторани, да престојуваме во најскапите хотели, да имам собарка, да живеам во прекрасен стан, на убаво место – јас се чувствував празно и не знааев што да правам. “- вели Невена и додава дека нејзиниот психотерапевт ја советувал дека е време да се вработи.

КОНЕЧНО БЕСПЛАТНО, БЕЗБЕДНО, ЗАШТИТЕНО, АМА НЕШТО ИСПИТУВА

Послуша, состави CV и ја доби својата прва работа. Не беше задоволна од тоа, па бараше друга, подинамична работа. Се вработи во хотел, на рецепција. Сепак, нејзината општа лоша ментална состојба не соодветствуваше на потребната концентрација и работата на компјутер.

Невена вели дека и по пристигнувањето во Бразил, таа сè уште барала одговори на прашањата: Зошто мене? Зошто ми се случи ова? и дека одговорот никаде го немаше. После психотерапија, сфатила дека треба да работи по сопствениот духовен пат.

„Еден ден еден познаник ме покани на будистичко предавање. И тоа беше сè.“

„Кога бараш, тоа те наоѓа. Најважно е да веруваме дека ќе не најде.  После тоа прво предавање, за време на кое плачев час и половина додека траеше, знаев дека е само за мене. Сè што рекоа, тоа бев јас “- објаснува Невена и вели дека знаела дека тоа е до крајот на животот, кога слушнала филозофија која е многу длабока и која не гледа во фактите, туку чита меѓу редови.

После, сè беше поинаку. Невена си го најде своето место во туризмот и работеше во хотел на рецепцијата многу години, сè до април годинава, кога беше отпуштена поради пандемија на коронавируси.

Како дополнение на професионалниот развој на кариерата, таа одлучи да ја сподели нејзината приказна за животот со светот

Заедно со таа работа, таа започна да се занимава со активизам, таа одлучи јавно да ја раскаже својата приказна со цел да им помогне на другите девојки да не паднат во рацете на трговија со луѓе. Нејзината животна приказна привлече бразилски режисер кој реши да го сними документарниот филм „Невена“. Воведот е снимен, а самиот филм сè уште чека донатори да го поддржат снимањето.

„Ние не сме свесни колку се силни нашите мисли, и колку тие можат да ни донесат. Додека правев разни терапии, не знам ни колку години подоцна, сакав да имам филм. Веќе има трејлер на меѓународен фестивал и сигурна сум дека парите потребни за да се снима ќе ги добиеме. Бидејќи, имам што да кажам и да им помагам на луѓето низ сите мои приказни и да научам нешто од тоа што ми требаше многу години да го трпам, и преку тоа страдање учам за животот. “- оптимист е Невена.

Она што и се случи се случува на многу девојки и жени низ целата планета, но луѓето навистина не можат да го видат тоа.

„Оние луѓе кои прават такви работи на девојки како мене, млади, наивни – тие се невидливи. Затоа што тие се ужасно интелигентни, културни, образовани, прекрасни и пријатни и не знаете како да ги препознаете, како да ги видите. Тие постојат. Значи, опасноста е огромна. Верувам дека мојата приказна може да спаси многу животи “, вели нашиот неверојатен соговорник.

А, што ако не се сретнеше со некој од оние невидливи негативци облечени во костум на принц, ако на тој далечен ден пред повеќе од четвртина век, не влезе во возот со надеж дека ќе ја одведе во подобар живот? – е прашањето што и го поставуваме на оваа прекрасна жена. Дали воопшто размислуваме како би изгледал нејзиниот живот денес?

„Се сеќавам каква бев пред да ме земат. Бев млада и убава, но бев и целосно изгубена личност. Да не ми се случеше нешто толку страшно, можеби немаше никогаш да се разбудам бидејќи всушност бев заспана убавица, која веруваше само во бајки и не беше свесна за ниту една планета на која живее. Беше потребно да ми се случи нешто толку страшно да ги ставам нозете на земја и да кажам: Јас живеам на планетата Земја, немам крилја, не сум птица. Јас сум обична личност како и сите други луѓе. “- вели Невена и додава дека сè што било страшно што и се случило не ја убиваше, туку ја зајакнуваше. – „Верувам дека никогаш немаше да бидам таква личност, силна и храбра, да не ми се случеше тоа. Верувам дека би бил во овој град, правејќи обична работа и не би го видела светот, ниту пак би зборувала толку странски јазици како што зборувам сега “.

Таа вели дека е благодарна што излезе од ужасот што го преживеа како жртва на бескрупулозни трговци со луѓе, побогата со ширината со која го набудува светот, но и затоа што сфати дека треба да се цени, сака и почитува себе си.

КОНЕЧНО СЛОБОДНА, БЕЗБЕДНА, ЗАШТИТЕНА, АМА НЕШТО НЕДОСТАСУВА

Слушала, составила CV и ја добила својата прва работа. Не беше задоволна од тоа, па бараше друга, подинамична работа. Се вработи во хотел, на рецепција. Сепак, нејзината општа лоша ментална состојба не соодветствуваше на потребната концентрација и работата на компјутер.

Невена вели дека и по пристигнувањето во Бразил, таа сè уште барала одговори на прашањата: Зошто мене? Зошто ми се случи ова? и дека одговорот никаде го немаше. После психотерапија, сфатила дека треба да работи по сопствениот духовен пат. Еден ден еден познаник ме покани на будистичко предавање. И тоа беше сè.

„Кога гледаш, тоа те наоѓа. Најважно е да веруваме дека ќе не најдат. После тоа прво предавање, за време на кое плачев час и половина додека траеше, знаев дека е само за мене. Сè што рекоа, тоа бев јас “- објаснува Невена и вели дека знаела дека тоа е до крајот на животот, кога слушнала филозофија која е многу длабока и која не гледа во фактите, туку чита меѓу редови.

После, сè беше поинаку. Невена си го најде своето место во туризмот и работеше во хотел на рецепцијата многу години, сè до април годинава, кога беше отпуштена поради пандемија на коронавируси.

Како дополнение на професионалниот развој на кариерата, тој одлучи да ја сподели нејзината приказна за животот со светот

Заедно со таа работа, таа започна да се занимава со активизам, таа одлучи јавно да ја раскаже својата приказна со цел да им помогне на другите девојки да не паднат во рацете на трговија со луѓе. Нејзината животна приказна привлече бразилски режисер кој реши да го сними документарниот филм „Невена“. Приколката е снимена, а самиот филм сè уште чека донатори да го поддржат снимањето.

„Ние не сме свесни колку се силни нашите мисли, и колку тие можат да ни донесат. Додека правев разни терапии, не знам ни колку години подоцна, сакав да имам филм. Theе има трејлер на меѓународниот фестивал и сигурен сум дека парите потребни за да се снима ќе падне во нашиот скут. Бидејќи, имам што да кажам и да им помагам на луѓето низ сите мои приказни и да научам нешто од тоа што ми требаше многу години да го трпам, и преку тоа страдање учам за животот. “- оптимист е Невена.

Она што и се случи се случува на многу девојки и жени низ целата планета, но луѓето навистина не можат да го видат тоа.

„Оние луѓе кои прават такви работи на девојки како мене, млади, наивни – тие се невидливи. Затоа што тие се ужасно интелигентни, културни, образовани, прекрасни и пријатни и не знаете како да ги препознаете, како да ги видите. Тие не постојат. Значи, опасноста е огромна. Верувам дека мојата приказна може да спаси многу животи “, вели нашиот неверојатен соговорник.

И што ако не се сретнеше со некој од оние невидливи негативци облечени во костум на принц, дека на тој далечен ден пред повеќе од четвртина век, не влезе во возот со надеж дека ќе ја одведе во подобар живот? – е прашањето што и го поставуваме на оваа прекрасна жена. Дали воопшто размислуваме како би изгледал нејзиниот живот денес?

„Се сеќавам каков бев пред да ме земат. Бев млада и убава, но бев и целосно изгубена личност. Да не ми се случеше нешто толку страшно, можеби немаше никогаш да се разбудам бидејќи всушност бев заспана убавица, која веруваше само во бајки и не беше свесна за ниту една планета на која живее. Беше потребно да ми се случи нешто толку страшно да ги ставам нозете на земја и да кажам: Јас живеам на планетата Земја, немам крилја, не сум птица. Јас сум обична личност како и сите други луѓе. “- вели Невена и додава дека сè што било страшно што и се случило не убиваше, туку зајакнуваше. – „Верувам дека никогаш немаше да бидам таква личност, силна и храбра, да не ми се случеше тоа. Верувам дека би бил во овој град, правејќи обична работа и не би го гледал светот, ниту пак би зборувал толку странски јазици како што зборувам сега “.

Таа вели дека е благодарна што излезе од ужасот што го преживеа како жртва на безочен трговци со луѓе побогати со ширината со која го набудува светот, но и затоа што сфати дека треба да се цени, сака и почитува себе си.

КОГА ЦВЕТОТ Е ЗГАЗЕН МИРИСА НАЈОПОЈНО

Иако во договорот со Невена не требаше да се зборува за луѓето кои со измама ја вовлекоа во синџирот на проституција, сепак ја замоливме да даде коментар за тоа како размислувала за нив во сите претходни години. Како се чувствува за бруталните крадци од нејзината младост, кои го злоупотребија сонот за подобар живот на една девојка?

„Ја злоупотребија мојата младост, мојата наивност. Јас длабоко верувам дека сè се враќа кај човекот, но буквално сè, добро и лошо. И навистина немам време да размислувам за нив. Мене ми е гајле само за тоа што ми направија. А што се однесува до нив, да не беа тие – тие ќе беа некој друг. Значи, немам непријатели во мојот живот. Мојот единствен непријател може да биде мојот мозок. Оние кои дојдоа во мојот живот и го направија тоа, верувам дека тоа беше, всушност, живот. Тој живот ми ги донесе тие луѓе затоа што беше потребно тоа да ми се случи во тој момент, заспаната убавица која верува во бајки да се разбуди и да го разбере светот во кој живее. “- вели Невена на крајот, и на нашата забелешка дека оптимизмот со кој зрачи со неверојатен и инспиративен. Заклучува дека тоа е затоа што изгазениот цвет мириса најопојно. Колку повеќе се гази, толку е опоен неговиот мирис.

Извор: Сити радио