Поранешната кошаркарка, а сега фитнес тренерка, Едина Муса, пред половина година стана мајка. Синот Максим е центарот на нејзиниот свет.

Во интервјуто за „Слободен печат“, Муса зборува за предизвиците и убавините на мајчинството, за ноќите без сон, за љубовта и поддршката, но и за тоа како спортот ѝ помогна полесно да ја помине бременоста и да се врати во форма.

Во февруари стана мајка, Максим веќе има шест месеци. Како ги опишуваш овие половина година заедно?

– Откако го добив Максим можам да кажам дека се чувствувам спокојна, исполнета и бескрајно благодарна на Бога. Најголемата желба во мојот живот беше токму тоа – да станам мајка.

Оваа половина година заедно имаше многу љубов и по малку од сè останато. Неспиени ноќи, хормонален „ролеркостер“, внатрешни стравови… не можев да претпоставам дека едно толку мало човече е всушност грижа 24/7. Буквално не можеш ни да се истушираш кога ти ќе посакаш. Од претходниот живот, работејќи три различни работи на секојдневна база и со секојдневни тренинзи – одеднаш имав само една „работа“: Максим.

Мислев дека сум научена да работам во хаос, да работам по цели денови, да не одморам… но, ништо од тоа не може да се спореди со одговорноста и напорот кој го вложуваме ние мајките, особено кога бебето е толку мало.

Кои се најубавите, а кои најпредизвикувачките моменти во овој период?

– Секој момент ми е убав со него, но ако треба да издвојам, тоа би бил периодот кога почна да ме забележува и да ми се насмевнува. Од тогаш па сè до денес имаме интеракција, игри, гугање, смешкање… најубавите работи што сум ги доживеала во животот.

Како најпредизвикувачко би го издвојила доењето. Искрено мислев дека тоа е природно и дека оди само по себе, но не било така. Кај голем број мајки, вклучувајќи ме и мене, почетната лактација претставува голем предизвик. Поради тоа би апелирала луѓето да бидат внимателни – новопечена мајка не мора веднаш да се прашува дали го дои своето бебе. Ако не го дои (не по нејзина желба), таа веќе води внатрешна борба и не ѝ треба дополнителен притисок.
Интересно е што ова е многу приватно прашање, а сепак речиси секој што ме сретнал ме прашал дали го дојам Максим. Навистина не знам зошто тоа е првото прашање за новите мајки.

Колку тебе те промени мајчинството?

– Не можам да кажам дека ме промени како личност – повеќе би рекла дека ме надополни и исполни. Ми даде сила, мотив, среќа. Ме потсети дека треба да го забавам темпото, да уживам во секој миг и да бидам благодарна на Бога за овој благослов.

Наоѓаш ли време за сите обврски – мајчинство, секојдневие? Кој ти помага околу Максим?

– Не можам да кажам дека имам време за сите обврски – многу работи се на чекање. Листата на приоритети изгледа вака: Во глобала, Максим ми е одлична придружба за пазарење, состаноци, натпревари… Дури можам да кажам дека социјалниот живот ми е подобар отколку порано.
На почетокот мислев дека не ми треба помош, но со време сфатив дека е добро да ја прифатам. Благодарна сум на свекрва ми и свекор ми, на моите родители и сестра ми, на тетка ми која дојде од Босна, како и на баба Зорица и дедо Зоки – иако не ни се роднини, тие се вистински баба и дедо за Максим.

Како поранешна кошаркарка и фитнес тренерка, дали веќе се врати во форма по породувањето? И дали имаше проблем со килограмите?

– Имав здрава и лесна бременост, без последици по породувањето. Благодарение на спортот и вежбањето во текот на целата бременост, телото ми се врати на првобитната тежина за 3–4 месеци. Секако, тежината се врати, но за форма треба време и вежбање. Поради царскиот рез подолго време не можев да вежбам како порано. Сега ми е важно да сум физички активна и посветена мајка, а не да брзам да ја вратам старата форма.

Би сакала да ги мотивирам мајките да бидат активни, но и да не се споредуваат со мене или со други. Секое тело е различно, секоја бременост е различна.

Колку беше предизвик да се вежба до крај на бременоста? Кои се придобивките?

– Не ми беше предизвик – тоа е мојот начин на живот. Вежбањето ми помогна да не ја почувствувам тежината на тие 14 килограми што ги качив. Дури и одев на тренинзи и натпревари со децата од клубот.
Бидејќи имам пет операции на колената, вежбањето ми беше неопходно за мускулите да ја носат дополнителната тежина. Најважно е да се знае: може да се вежба во бременост само ако таа не е комплицирана и само ако сте вежбале претходно.

Дали успеваш сега да најдеш време за себе?

– Да, секако. Тука се сите оние драги луѓе за кои зборував претходно. Бог да ми ги благослови.