Легендарната македонска поп-рок група „Меморија“ испиша ново парче музичка историја вчеравечер во „Дансинг салата“ на МКЦ.

Пет генерации преточени во 16 поранешни и сегашни музичари кои за изминативе 40-тина години биле или сè уште се во групата, на публиката ѝ подарија ретка музичка хемија во еден заеднички концерт за сите генерации.

А единствена беше и замислата и реализацијата на т.н. „музички времеплов за прошетка по спомените“, но и по сеќавањата и емоциите на нечија младост, на старите добри времиња, на убавите дружења, познатите хитови, старите пријатали, некогашните друштва, девојки и момчиња кои ги врзува времето минато во МКЦ и песните на „Меморија“.

Временската музичка машина на групата стартуваше од самиот почеток, од далечната 1983 година кога на како и сега на истата сцена основачите на бендот, Петар Георгиевски-Камиказа и клавијатуристот Дејан Миноски, заедно со својата сопруга Корнелија, во техно-поп-денс манир ја отворија вечерта со првата снимена песна на тогашното трио: „Моја ли си?“, само сега во нов аранжман и манир, во која Германката Корнелија пееше на македонски јазик.

Антонио Димитриевски зад тапаните и Дуле Трпковски-Ринго на гитара по 35-годишна пауза, одново засвиреа заедно со Дејан и Камиказа. Сите почести отидоа за првиот пејач на ваквата постава на „Меморија“, Зоран Илиќ – Зоци, кој прв ја испеа „Нена“, а музичарите на сцената и преполната сала ја испратија со аплауз неговата фотографија на големиот екран. „Нена“ прозвуче како во најдобрите времиња, а публиката во еден глас ја пееше со групата.

На сцената се качија и поранешните членови од т.н. трета постава, Нино Бошњаковски на клавијатури, Ицо Јовковски на гитара и вториот вокал на бендот и гитарист, Александар Стефановски – Јаблан.

„Одам засекогаш“ присутните ја пееја заедно со бендот, по што Антонио Димитриевски се заблагодари и ги фрли палките во публиката.

Димитар Мите Димовски на сцената се појави со гитаристот Игор Атанасовски – Харе, а оваа постава ги изведе темите „Жорж“ и „Пробај да ги зартвориш очите“, песни од раниот период на „Меморија“.

Потоа на сцената качија постариот брат на Мите, гитаристот Петар Пеце Димовски и пејачот Драган Драгче Василевски кои за првпат заедно концертно ја изведоа темата „Утра“ од времето на нивното музицирање со „Меморија“.

Втората половина од концертниот времеплов ја свиреше стандардната и актуелна постава која во моментов ја сочинува групата: Покрај ритам сексцијата Перо-Камиказа и Мите Димовски, на клавијатури остана и Давор Јордановски, Апостол Поце Икономов – вокал, Рубин Димковски – гитара и Ристо Самарџиев – вокал.

Во нишката од „музички бисери“ им се придружија Димитар Мичо Божиков на гитара и Александар Хаџипаунов – на клавијатури, а атмосферата во салата се вжешти со безвременските балади „Оган под ѕвездите“, „Зошто Боже“ или „За тебе“.

„Jано“, „Мотори“ и „ Smoke on the water“, како задолжителна рок-ен-рол лектира, „Нашите слики“ заедно со гимназиската химна „Снежо, Снежана“ и мегахитот „Дирлада“ предизвикаа воодушевување кај публиката.

За самиот крај, со „Македонија“ и „Македонските бисери“ во „Дансинг салата“ се случи „експлозија“ од емоции кај публиката.