Често се поставува прашањето за тоа колку време им е потребно на мажите повторно да постигнат ерекција по оргазам, особено кога се споредуваат реалниот живот и сцените прикажани во порнографијата. Сепак, медицината нагласува дека не постои строго дефинирано време кое важи за сите.

Што е рефрактерен период?

Овој процес се нарекува рефрактерен период и претставува време на опоравување на телото по оргазам, во кое повторната ерекција обично не е можна.

Според објаснувањата на медицински стручњаци, по оргазам во телото се ослободуваат хормони како пролактин и серотонин. Тие го намалуваат сексуалното возбудување и ја потиснуваат активноста на допаминот, кој е клучен за постигнување ерекција.

Како што објаснуваат експертите, во овој период телото се „ресетира“ и се враќа во состојба пред нова сексуална реакција.

Колку време треба да помине за повторно да се добие ерекција?

Времетраењето на рефрактерниот период најмногу зависи од возраста.

Кај мажите во тинејџерските години и раните дваесетти, опоравувањето може да трае само неколку минути.

Во доцните дваесетти и раните триесетти години, тоа може да се продолжи до околу триесет минути.

По четириесеттата година, не е невообичаено овој период да трае неколку часа, додека кај мажите во педесеттите и шеесеттите години често се потребни повеќе часови.

Кај повозрасните мажи, во седумдесеттите години, понекогаш може да помине и цел ден или повеќе пред повторна ерекција.

Сепак, лекарите нагласуваат дека не постои официјално медицински дефиниран „нормален“ рефрактерен период и дека здравите мажи може да имаат многу пократко или подолго време на опоравување од наведените опсези. Возраста е најважниот фактор, бидејќи со неа се менуваат крвните садови, нервниот систем и хормоните, што го забавува процесот на опоравување. Тоа се смета за нормален дел од стареењето.

Што влијае на должината на периодот на опоравување?

Покрај возраста, постојат и други фактори што можат да влијаат на тоа колку брзо телото повторно може да постигне ерекција.

Општата здравствена состојба и физичката подготвеност играат важна улога. Мажите со добро кардиоваскуларно здравје обично се опоравуваат побрзо, бидејќи правилната циркулација е клучна за ерекцијата.

Недостатокот на сон може да го продолжи времето на опоравување, бидејќи телото нема доволно енергија за нормална сексуална функција.

Прекумерната употреба на алкохол и дроги може да ја намали сексуалната возбуда, да предизвика дехидрација и да ја наруши хормоналната рамнотежа.

Нивото на тестостерон исто така има значајна улога, бидејќи ниските вредности можат да доведат до послаби ерекции и подолг рефрактерен период.

Исто така, кај мажи кои се поретко сексуално активни, опоравувањето може да трае подолго.

Може ли психолошки фактори да играат улога?

Психолошките фактори можат значително да влијаат врз способноста за повторна ерекција, дури и кога физичкиот рефрактерен период веќе е завршен.

Стресот, анксиозноста, депресијата, проблемите во врската и стравот од неуспех можат да го намалат сексуалното возбудување.

Како што истакнуваат експертите, мозокот има клучна улога во сексуалната функција, а емоционалната состојба за време на интимност директно влијае врз ерекцијата.

Анксиозноста по првиот оргазам може да предизвика дополнителен притисок и да го активира одговорот „борба или бегство“, кој е спротивен на состојбата потребна за ерекција.

Исто така, нереалните очекувања, често создадени од порнографија, можат дополнително да го отежнат процесот.

Стручњаците советуваат дека доколку постојат грижи околу постигнување или одржување ерекција, најдобро е да се побара медицински совет.

Ова е многу честа појава, а во најголем број случаи е поврзана со стрес, хормонални промени или циркулација — состојби кои можат да се третираат.

Разликите во времето на опоравување се нормални и индивидуални, и не треба да се гледаат како причина за срам.

Постои ли „најдобар“ женски оргазам и како се постигнува?