Гледањето на омилената ТВ серија континуирано може да изгледа како безопасен начин за опуштање, но луѓето кои гледаат до степен на зависност имаат поголема веројатност да се чувствуваат осамено, покажува ново истражување.

Студија објавена во списанието „Плос уан“ пронајде врска помеѓу осаменоста и зависноста од „прекумерно гледање“ (binge-watching addiction), што укажува дека некои луѓе може да ги користат телевизиските серии како начин за справување со осаменоста, пренесува „Еуроњуз“.

Истражувачите Сјаофан Џуе и Син Куи од Универзитетот Хуангшан во Кина ги анализирале одговорите на анкета на 551 возрасни лица кои биле големи обожаватели на телевизиски содржини. Сите учесници гледале најмалку 3,5 часа телевизија дневно и повеќе од четири епизоди неделно.

Повеќе од шест од десет учесници (334 лица) ги исполниле критериумите за зависност од „прекумерно гледање“, што вклучувало „опсесивно искуство, зголемено гледање телевизија и негативно влијание врз секојдневниот живот“, како што се работата или меѓучовечките односи.

Меѓу оваа група, повисоките нивоа на осаменост биле значително поврзани со потешка зависност од „прекумерно гледање“. Оваа врска не била забележана кај страсните гледачи кои не ги исполнувале критериумите за зависност, што укажува дека зависничкото гледање може да биде поттикнато од различни психолошки фактори.

Истражувачите, исто така, истражувале зошто луѓето развиваат навика за „прекумерно гледање“ и откриле дека осаменоста е тесно поврзана со два клучни фактори: бегство од реалноста и „емоционално подобрување“. Ова укажува дека луѓето кои се чувствуваат осамено се свртуваат кон телевизија за да избегнат негативни емоции, но исто така и да бараат утеха или задоволство.

Претходните студии ја поврзаа осаменоста со ментален стрес, полоша ментална благосостојба, полошо физичко здравје и понизок квалитет на живот.

Светската здравствена организација (СЗО) проценува дека осаменоста влијае на 16 проценти од луѓето ширум светот и ја смета социјалната изолација за „сериозна закана за глобалното здравје“.

Социјалната изолација и осаменоста се поврзани и со поголем ризик од срцеви заболувања, дијабетес тип 2, депресија и анксиозност, според податоците на СЗО.

Сепак, студијата за „прекумерно гледање“ има свои ограничувања. Таа покажала поврзаност, а не директна причинско-последична врска, што значи дека не може да докаже дека осаменоста директно води кон „прекумерно гледање“.

Истражувачите се фокусирале исклучиво на гледање телевизија и не испитувале други форми на користење на екран, како што се кратки содржини на Јутјуб или Тикток.

Сепак, резултатите истакнале дека прекумерната консумација на медиуми може да послужи како стратегија за справување со луѓето кои се борат со социјална изолација.

– Оваа студија го унапредува нашето разбирање за прекумерното консумирање преку разликување помеѓу зависни и независни форми, покажувајќи дека осаменоста значително го предвидува прекумерното консумирање, додека бегството од реалноста и емоционалното подобрување служат како два пата на регулирање на емоциите –  пишуваат авторите на студијата.

Истражувачите истакнале дека се потребни понатамошни истражувања за да се утврди дали намалувањето на осаменоста може да помогне во спречувањето или решавањето на проблематичните навики пред екран.