Сите имаме свои уникатни обрасци на смеење, наши препознатливи звуци на смеење. Приматите – шимпанзата, горилата, бонобото и орангутаните, исто така се смеат, и сите го прават тоа на свој посебен начин, исто како нас.

Студија на научници од Универзитетот во Ворик вели дека човеколиките мајмуни се смеат слично како современите луѓе можеби 15 милиони години.  Ова знаење нуди неочекувани знаци за тоа како се развил човечкиот говор, пишува „ЕурекАлерт“.

Досега не беше јасно како нашето смеење се менувало во текот на милиони години еволуција и како тоа може да биде поврзано со развојот на говорот кај луѓето.

Во новата студија, научниците анализирале снимки од смеење на четири орангутани, два горила, три бонобоа, четири шимпанза и четири луѓе. Низ 140 секвенци на смеење, тие го пронајдоа истиот модел: сите видови произведувале смеа со рамномерно распоредени ритмички интервали помеѓу последователните звуци.

Истражувачите сугерираат дека оваа основна ритмичка структура веќе била присутна кај заеднички предок пред 15 милиони години и останала извонредно зачувана, бидејќи сите живи големи мајмуни сè уште го покажуваат истиот основен модел.

– Како луѓето ја развиле исклучителната способност за зборување? Говорот не остава фосили, а сложениот јазик постои само кај нашиот вид. Но, пронајдовме трага стара 15 милиони години на неочекувано место: во нашиот смеа. За разлика од говорот, смеата ја делат сите живи големи мајмуни. Споредувајќи го начинот на кој се смеат различните видови, гледаме дека основната ритмичка структура останала непроменета од нашиот последен заеднички предок. Ова е извонредно – рекла д-р Кјара де Грегорио, истражувач од Одделот за психологија на Универзитетот во Ворик.

Истражувачите откриле дека додека основниот ритам останал константен, човечкото смеење станало побрзо, поразновидно и стекнало софистицирана контрола зависна од контекстот.

Меѓу големите мајмуни, само луѓето имаат способност да контролираат кога и како се смеат во зависност од ситуацијата: неконтролирано смеење кога се скокотка е остро различно од учтиво смеење на состанок, нервозно смеење по грешка или заразно смеење што се шири низ група пријатели. Тоа е ист основен ритам, но обликуван од свесна контрола за да пренесе различни емоции и намери.

Наодите од ова истражување покажуваат дека за време на еволуцијата на големите мајмуни, нашите предци постепено развиле поголема контрола врз времето на нивните вокализации, вклучително и смеењето. Софистицираната вокална контрола е фундаментален градежен блок на говорот.