Концертна вечер во која ќе се свири опусот од музичките дела на Сеад Хаџиќ – Сецко, кои се создавани во изминативе 40 години со бендовите „Ласт експедишн“, „Ексик“, „Мугер фугер“ и „Карла Левински“, ќе се одржи на 12 декември во МКЦ.

Директен повод за концертот се четириесет години музички непокор, движење зглобови и прсти без компромис со никого и ништо, чист талент, енергија, љубов и човечка искреност целосно во служба на сопствената публика.

На сцената ќе застанат Сеад Хаџиќ – Сецко, Огнен Мангаровски – Оки, Виктор Гајтановски, Сашо Митревски, Андреј Коларовски, Стефан Момиќ, Андреа Салпе, Андреј Анастасов Даскаловски. Специјални гости ќе бидат Енис Хаџиќ – Енко („Ласт експедишн“), Димитар Петров („Ласт експедишн“), Ристо Солунчев – Ицко („Чиста околина“), Горан Трајкоски – Готра („Падот на Византија“, „Апореа“, „Мизар“, „Анастасија“). Како предгрупа ќе настапи Хана Корнети.

Сеад Хаџиќ – Сецко е познат како гитарски фанатик и рокенрол фрик, кој незапирливо го гради својот музички универзум со посветена работа, енергичен пристап, длабоко чувство и искрена емоција.

Голем јубилеен концерт организираш на 12 декември во МКЦ. Какво е чувството да се опстои 40 години на музичката сцена?

– Не сум сигурен дека точно ќе одговорам на прашањето, бидејќи чувствата ми се измешани деновиве, ама во едно нешто сум сосема сигурен – дека сѐ уште не се чувствувам изморено и знам дека повторно ќе ѝ дозволам да мојата љубопитност ме поведе на некое непознато патување. Затоа и мислам дека со концертот на 12-ти ќе се заврши еден убав циклус, а потоа ќе се впуштам во некоја нова авантура.

Според имињата на музичарите што ќе настапат на концертот, практично тоа е ретроспектива на твојот музички живот, воопшто. Дали тоа значи дека ги покани сите со кои некогаш си настапувал?

– Можеби ќе звучи нескромно, но точно е дека кога би ги повикал сите свои соработници, концертот би требало да трае цел викенд, затоа и се одлучивме да направиме една мала ретроспектива на сѐ она што било значајно во моето музичко патешествие.

Акцентот на концертот е ставен на „Ласт експедишн“, „Ексик“, „Мугер фугер“ и „Карла Левински“. Од денешна дистанца, какво чувство те обзема за секоја од овие формации поединечно?

– „Ласт експедишн“ по чувство на детството, „Ексик“ по чувство на раскинување, „Мугер фугер“ по чувство на пијано лудило и „Карла Левински“ по романтичен анархизам.

Ако почетоците беа со младешкиот бунт на „Ласт експедишн“, зрелоста со „Ексик“ и „Мугер фугер“, а со „Карла Левински“ претстави антикапиталистички и антиглобалистички концепт, тогаш како музиката го менуваше човекот Сеад Хаџиќ – Сецко?

– Па, јас би рекол обратно, дека кога јас се менувам ,тоа ја менуваше и музиката во мене. Не сакам да сум секогаш различен, но се стремам да бидам брутално искрен во тоа кој сум јас и што е мојот измислен свет. Затоа секогаш им се радувам на своите нови албуми.

Со колку други групи и музичари си соработувал?

– Имам многу соработки, а со тоа и различни искуства. Понекогаш сум влетувал во студио да свирам сосема случајно, понекогаш тоа било добро испланирано, понекогаш се појавував како член на бенд, како, на пример, соработката со „Чиста околина“ и Готра – Горан Трајкоски. Какви и да биле моите соработки, јас засекогаш оставав таму дел од себе.

Каков е генералниот план за концертот во МКЦ и со колку гитари и педали планираш да се поставиш на сцената?

– Ние како бенд сме доволно гломазни, бидејќи на бината свират осум музичари, а на нив ќе им се приклучуваат и многу гости. Морам да кажам дека секој од нас ќе си понесе доволно опрема за себе, а тоа значи дека ќе има доволно фетиш опрема на сцената. Ете, јас лично со себе ќе понесам четири гитари, едно мандочело, два засилувачи, пет педали и толку многу љубов.

(Разговорот е објавен во „Културен печат“ број 310, во печатеното издание на весникот „Слободен печат“ на 6-8.12.2025)