Експертката за свесно родителство Американката, Кира Вили, авторка на книгата „Радосното дете: Смирете го хаосот, поврзете се со децата и внесете повеќе среќа во секојдневието“ (The Joyful Child: Calm the Chaos, Connect With Your Kids, and Create More Happiness in Your Daily Routines), со години работи со родители и наставници. За својата работа добила бројни признанија, а врз основа на долгогодишното искуство објаснува зошто сѐ повеќе деца имаат проблеми со вниманието и што можат да направат родителите за да им помогнат, пишува „Нова“.

Родителите сѐ почесто се соочуваат со ист проблем

Ако ви изгледа дека денешните деца многу потешко се концентрираат отколку порано, не сте единствени.

Кира Вили вели дека ова е убедливо најчестото прашање што го добива на работилници, средби со родители и обуки за наставници.

„Родителите и наставниците постојано ми го повторуваат истото: ‘Едноставно не можам да го натерам детето да се сосредоточи.’“

Според неа, тоа не е изненадување бидејќи детството денес изгледа сосема поинаку отколку пред неколку децении.

Таа се присетува дека како дете со часови играла надвор со својот брат, шетале низ шумата, играле друштвени игри или едноставно се досадувале.

Токму тие периоди, кога детето долго време се занимава со една активност без екрани и дигитални уреди, денес стануваат сѐ поретки.

Во разговор за деловниот портал на телевизиската мрежа „Си-ен-би-си“, Вили посочува неколку причини поради кои вниманието на децата е под сѐ поголем притисок.

Премалку движење

Детскиот мозок е создаден да учи преку движење, но денес повеќето деца поминуваат повеќе од седум часа дневно седејќи и не ја достигнуваат ниту половината од препорачаната дневна физичка активност.

Технологијата постојано им го одвлекува вниманието

Додека користат мобилен телефон, децата во просек ја менуваат активноста на секои шеесет и пет секунди.

На тој начин мозокот се навикнува постојано да очекува нова содржина, па подоцна му станува многу потешко подолго време да остане насочен кон една задача.

И возрасните честопати се расеани

Децата многу повеќе ги набљудуваат родителите отколку што тие мислат.

Ако мајката или таткото постојано го проверуваат телефонот, извршуваат повеќе задачи истовремено или разговараат со детето без да воспостават контакт со очите, тоа добива впечаток дека таквиот начин на однесување е сосема нормален.

Недостаток на сон и одмор

Преполните дневни распореди, доцното легнување и користењето екрани пред спиење доведуваат до тоа многу деца да не добиваат доволно квалитетен сон.

А токму сонот е неопходен за правилен развој на мозокот и за одржување на вниманието и концентрацијата.

Пет едноставни начини за подобра концентрација

Кира Вили смета дека е невозможно целосно да се отстранат сите фактори што им го одвлекуваат вниманието на децата, но родителите можат значително да им помогнат да развијат подобра способност за сосредоточување.

1. Нежен допир наместо викање

Овој пристап го научила од воспитувачка која работела со нејзините деца.

Кога ќе забележела дека некое дете почнува да губи внимание, не го прекорувала ниту го прекинувала пред останатите. Наместо тоа, тивко му приоѓала, нежно му ја ставалa раката на рамото и продолжувала да разговара со групата.

Со тој едноставен гест му испраќала порака:

„Те гледам и тука сум.“

Истото можат да го направат и родителите дома. Наместо да го довикуваат детето од друга просторија или да го повикуваат со повишен тон, подобро е да му пријдат, нежно да го допрат по рамото или да го фатат за рака додека разговараат.

2. Кажете што треба да направи, а не што не смее

Наместо постојано да му зборуваат на детето што не треба да прави, родителите треба јасно да му кажат какво однесување очекуваат.

Наместо:

„Не трчај.“

Кажете:

„Те молам, оди полека.“

Наместо:

„Не допирај.“

Кажете:

„Држи ги рацете до себе.“

Наместо:

„Престани да викаш.“

Кажете:

„Зборувај потивко.“

На овој начин детето полесно разбира што се очекува од него, а комуникацијата станува помирна и попозитивна.

3. Наместо прашање, кажете: „Време е…“

Вили советува наместо да прашувате:

„Можеш ли да ги обуеш чевлите?“

подобро е да кажете:

„Време е да ги обуеш чевлите.“

Истото важи и кога треба да се соберат играчките.

„Време е да ги собереме играчките.“

Прашања треба да се поставуваат само кога детето навистина има можност да избере.

На пример:

„Денес сакаш да ги обуеш патиките или чизмите?“

Според Вили, прашањата имаат смисла само кога постои избор, додека упатствата треба да бидат јасни кога нешто мора да се направи.

4. Вежбите за рамнотежа ја подобруваат концентрацијата

Активностите што бараат одржување рамнотежа природно го тераат детето да се сосредоточи.

Тоа може да замисли дека оди по затегнато јаже или да се обиде да стои на една нога.

Додека се труди да не ја изгуби рамнотежата, мозокот автоматски останува насочен кон задачата.

5. Смирен родител значи и посмирено дете

Кира Вили нагласува дека родителите често забораваат колку нивното однесување влијае врз децата.

Исто како што децата несвесно ги усвојуваат начинот на зборување, движењата и навиките на своите родители, така ги преземаат и нивните емоции.

Ако родителот е постојано под стрес, расеан или нервозен, детето многу лесно ќе го почувствува тоа.

Кога возрасните успеваат да бидат смирени, присутни и целосно посветени на моментот, создаваат средина во која и детето многу полесно развива внимание, самоконтрола и концентрација.

Родители, прашавме психолог: Како да не „прегорите“ додека децата се дома на летен распуст?