Иако често се вели дека годините се само бројка, врските во кои има поголема разлика во годините честопати се соочуваат со бројни пречки,  од осуда од околината и различни ставови во семејството до несовпаѓачки навики во животниот стил.

Затоа, се поставува прашањето дали воопшто постои идеална разлика во годините што ги зголемува шансите за успешна врска.

Според психологот Елоиз Скинер, помалата разлика во годините е генерално поповолна, а идеалот се смета за од нула до три години. Главната причина е што партнерите тогаш најчесто се во слична животна фаза.

– Поверојатно е да имате усогласени финансиски очекувања кога станува збор за трошење, штедење и инвестирање, како и слични планови поврзани со здравјето – објаснила Скинер.

Таа исто така додаде дека партнерите тогаш често се физички поусогласени, па затоа е полесно да учествуваат во истите активности заедно за време на викендот, тие подеднакво ја делат грижата за децата и почесто имаат исти желби кога станува збор за патување.

Експерката, исто така, предупредува дека истражувањата покажуваат дека задоволството од врската е често помало во партнерства со голема разлика во годините. Ова, секако, не значи дека ваквите врски не можат да бидат среќни и стабилни, но партнерите мора да бидат свесни дека неизбежниот процес на стареење дополнително ќе влијае на динамиката на нивната врска.

Според Елоиз, големата разлика во годините може да стане проблем кога доведува до несовпаѓање во нивото на зрелост, она ​​што би можеле да го наречеме емоционална возраст, но и во животното искуство, вредностите, приоритетите и очекувањата.

Како пример, таа наведува големи животни одлуки, како што е основањето семејство. Ако едниот партнер е значително постар, може да се појават тешкотии поврзани со зачнувањето или разлики во пристапот кон родителството. Психологот, исто така, истакнува дека финансиското планирање тогаш може да биде покомплицирано: додека едниот партнер веќе размислува за пензионирање, другиот може да биде само подготвен да преземе поголеми финансиски ризици.

Иако Скинер верува дека не постои строго дефинирана горна граница за прифатлива разлика во годините, таа нагласува дека секој пар треба искрено да ги процени сопствените потреби и својата способност да си го обезбедат едни на други животот што го сакаат.

Еден од посериозните предизвици може да биде и нерамнотежата на моќта, на пример кога едниот партнер има поуспешна кариера, повисок општествен статус или значително повеќе пари. Но, таква нерамнотежа може да се појави и во врски каде што нема голема разлика во годините.

За стабилна и долгорочна врска, заклучува Скинер, клучно е партнерите да бидат на слично ниво на емоционална и психолошка зрелост и да делат исти или барем многу слични вредности, цели и животни преференции, а ова е почесто случај во врски со помала разлика во годините, заклучува психологот.