Малкумина размислуваат за тоа како всушност функционира интернетот, но вистината е застрашувачка. Повеќе од 95 проценти од целиот светски интернет сообраќај поминува низ само околу 500 подводни оптички кабли, поставени на дното на океанот. Денес, тие кабли се цел на саботажи, шпионски операции и воени подготовки, а нивното сечење може да ги парализира државите, армиите, банките и комуникациите во рок од неколку часа.

Повеќето луѓе веруваат дека интернетот доаѓа од вселената преку сателити. Тоа е погрешно. Огромната количина на податоци што циркулира помеѓу милијарди уреди секој ден патува по морското дно, преку кабли кои во некои случаи се долги илјадници километри. Иако се заштитени со слоеви од челик, бакар и пластика, тие се многу поранливи отколку што изгледаат. Тие се загрозени од земјотреси, лизгање на земјиштето на морското дно и бури на брегот, но она што денес најмногу ги загрижува безбедносните служби низ целиот свет се намерните напади од страна на државите. За таква саботажа дури и не се потребни софистицирани ракети. Доволно е да се спушти сидро или специјална алатка што физички би го пресечела кабелот на дното на морето- објави Телеграф.рс.

Последиците би биле брутални. Нарушувањето на глобалниот проток на податоци би можело да ги сруши финансиските пазари, да го наруши меѓународниот транспорт, да ги загрози воените комуникации и да предизвика хаос во електричните мрежи. Интернетот повеќе не е само мрежа за социјално вмрежување и пребарување. Тој е ‘рбетот на современиот свет. Проблемот е дополнително усложнет од фактот дека повеќето од овие кабли се во приватна сопственост на големи технолошки и телекомуникациски компании. Државите имаат ограничена директна контрола врз нивната заштита, а секое поголемо кршење бара скапи и долготрајни поправки на отворено море.

Експертите предупредуваат дека дури и еден координиран напад би можел да остави цели региони без интернет, банкарски услуги, GPS навигација, безбедносни врски и служби за итни случаи. Во некои случаи, закрепнувањето би траело со денови, а во посложени сценарија, со недели. Се разгледува и вклучувањето на меѓународните воени сојузи во заштитата на критичната инфраструктура, со учество на пацифичките поморски сили како што се Јапонија, Јужна Кореја и Австралија. Идејата е да се создадат постојани поморски патроли кои би ги заштитиле најважните интернет рути.

Експертите веруваат дека без активно учество на приватниот сектор нема вистинска заштита. Банките, дигиталните платформи, глобалните транспортни мрежи и технолошките компании буквално зависат од овие кабли, но сепак се смета дека засега се повеќе фокусирани на профит отколку на безбедноста на инфраструктурата. Се разгледува и развојот на резервни кабли, тајни алтернативни рути, подобрени сателитски системи и зајакнување на физичката заштита на бреговите, каде што каблите се најизложени на напади.

Едно е сигурно. Интернетот каков што го знаеме денес е многу покревок отколку што изгледа, а идните конфликти нема да се водат само со ракети и беспилотни летала, туку и со ножици на океанското дно.