Термоелектраната „Осломеј“ во кичевскиот регион е втор по големина електроенергетски капацитет во државата. Произведува струја од 1980 годинa, но е застарен капацитет чие производство ги чини скапо луѓето и животната средина, реагираат од еколошката организација „Еко-свест“.

Оттаму посочуваат дека, со децении работа, „Осломеј“ оставила и огромни депонии со пепел и јаловина, кои според еко-активистите се извор на прашина и потенцијална контаминација на почвата и водите.

„Ова е уште еден потсетник дека последиците од користењето јаглен траат многу подолго од неговото согорување“, забележуваат од „Еко-свест“.

Оттаму велат дека има повеќе ризици по зравјето, а меѓу нив се тешките метали.

„Пепелта содржи висока концентрација на опасни метали кои преку дождовите продираат во почвата и во подземните води. Понатаму, радиоактивност – истражувањата потврдуваат зголемена радиоактивност во депонираната пепел, што претставува сериозен долгорочен ризик за здравјето на населението“, посочуваат тие.

Воедно, го нагласуваат и загадувањето на воздухот. При најмал ветер, велат тие, оваа ситна прашина се разнесува низ целиот регион, завршувајќи директно во белите дробови на граѓаните.

„За Кичево и регионот, праведната транзиција кон чиста енергија не е само политичко прашање – тоа е прашање на право на здрав живот и право на здрава животна средина“, констатира „Еко-свест“.

Организацијата периодов континуирано алармира за јаловиштата и депониите од стари индустриски објекти и рудници, кои преку серија истражувања се ставени во групата на „жешки еколошки точки“ на Македонија. Меѓу нив се и депониите од некогашниот рудник „Лојане“, за кој неодамна пишуваше и „Слободен печат“, како и токсичните остатоци од работата на „Саса“, „Злетово“, ОХИС, од Топилницата во Велес и оние од „Југохром“.

Владата ќе бара нов концесионер за „Лојане“, откако стариот си замина без да ги исчисти отровите