По потекло од Пакистан, повеќе од пет децении, Али Акбар ги „ора“ тротоарите во Париз, продавајќи весници, разговарајќи со минувачите и поздравувајќи ги старите пријатели, пренесува Араб њуз.

Акбар, 73, се смета за последен продавач на весници во Франција и за своите заслуги доби едно од највисоките одликувања во земјата. На посебна церемонија во Елисејската палата, претседателот Емануел Макрон го прогласи за Витез од Националниот ред за заслуги, опишувајќи го како „пофранцуски од Французите“.

„Вие сте акцентот на шестиот арондисман, гласот на францускиот печат во недела наутро – и секој втор ден од неделата, поточно. Топол глас кој повеќе од 50 години одекнува на терасите на Сен Жермен, наоѓајќи си пат меѓу масите во рестораните“, рече Макрон во својот говор.

Потоа го пофали патувањето што го однесе Акбар во 1973 година до Елисејската палата.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Firstpost (@firstpost)

„Како дете мораше да се соочиш со најлошото: сиромаштија, принудна работа, насилство. Сонуваше само за едно: да избегаш… ги премина Авганистан, Иран, Турција, Грција. Живееше како нелегален имигрант и доживуваше сиромаштија и постојан страв. Но, истрајуваше“, забележа тој.

Пред церемонијата, Акбар изјави за Франсинфо дека честа е „мелем“ за многуте рани што ги доживеал во животот, според Гардијан.

Вреди да се напомене дека со помош на еден аргентински студент кој продавал списанија, Акбар се придружил на групата од неколку десетици продавачи на весници во градот. Во текот на денот, тој продавал весници на моќни личности, како што е поранешниот претседател Франсоа Митеран, но и на студенти на „Саенс По“ кои подоцна ќе станат членови на политичката елита – меѓу нив и самиот Макрон и поранешниот премиер Едуар Филип.

Сепак, во раните години неговите ноќи беа тешки, спиеше на улица под мостови или во бедни соби, борејќи се да испрати пари на своето семејство во Пакистан.

И покрај тешкотиите, Акбар изгради стабилен живот и одгледа пет деца, останувајќи на својата позиција дури и кога весникарската индустрија почна да опаѓа. Денес, иако побарувачката драматично опадна поради дигиталното доба – тој продава само 20 примероци од „Ле Монд“ дневно – тој нема намера да се откаже од него. Ќе продолжи да шета цик-цак низ градските кафулиња сè додека му дозволуваат силите.

„Пензионирањето ќе мора да почека до гробишта“, заклучи тој, шегувајќи се.

ВИДЕО | Макрон ќе го одликува со медал последниот продавач на весници во Париз