73-годишен продавач на весници роден во Пакистан, кој поминал повеќе од 50 години продавајќи весници во кафулиња и ресторани во Латинскиот кварт, ќе добие едно од највисоките француски признанија.

Али Акбар почнал да продава весници во 1973 година, кога пристигнал во Франција. Неговото „оружје“ била мешавина од хумор и енергија што ја користел за да ги шармира мештаните и да продава повеќе весници.

Во септември, Емануел Макрон ќе му го додели престижниот орден на Легија на честа во Елисејската палата оваа есен на есен, со што го признава трајното присуство на Акбар и неговиот уникатен придонес во париската култура.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by The Travel Globe 🇵🇰 (@the_travel_globe1)

„Можеби тоа ќе ми помогне да го добијам мојот француски пасош!“, рече Акбар, кој има дозвола за престој, но неговата апликација за француско државјанство е заглавена во француската бирократија.

Роден во Равалпинди во северен Пакистан, Акбар започнал со продажба на сатиричниот неделник „Шарли Ебдо“ на студенти на Сорбона и соседните институции.

Продавањето весници на улица беше професија во опаѓање во Париз уште во 1970-тите, бидејќи телевизијата ги замени печатените информации, процес што беше забрзан со појавата на интернетот.

Но, Акбар, последниот продавач на весници што сè уште шета по улиците на француската престолнина, успеа да ја одржи традицијата жива со својата насмевка, остар хумор и апсолутна посветеност.

„Едноставно го обожавам чувството на хартија“, рече Акбар. „Не ги сакам таблетите и сите тие работи. Но, обожавам да читам. Без разлика на жанрот. Вистински книги. Но, никогаш на екрани.“

„Имам одреден начин на продажба на весници. Се обидувам да се шегувам. На тој начин луѓето се смеат. Се обидувам да бидам позитивен и да создадам атмосфера… Се обидувам да влезам во срцата на луѓето, а не во нивните џебови“, рече колпортерот.

Но, работата стана многу потешка во ерата на дигиталното издаваштво.

„Продам околу 20 примероци од „Ле Монд“ за осум часа. Сега сè е дигитално. Луѓето едноставно не купуваат весници“, рече тој.

И покрај овие предизвици, Акбар планира да продава весници сè додека му дозволува здравјето.

Во област каде што бутиците и скапите ресторани во голема мера ги заменија книжарниците кои некогаш ги негуваа некои од најпознатите филозофи на 20 век, многу локални жители велат дека Акбар е еден од вистинските бисери на Латинскиот кварт.

„Али е институција. Секој ден купувам „Ле Монд“ од него. Всушност, правиме повеќе од тоа само да купуваме „Ле Монд“. Пиеме кафе со него, понекогаш ручаме со него“, рече еден муштерија.